Tegenhetlicht

Terug naar de Oude paden

Auteur archieven: hadassah18


door Een reactie plaatsen

Het lied van Mozes anno 2013

Het lied van Mozes in 2013

Deut. 31:19”En nu, schrijft ulieden dit lied, en leert het den kinderen Israels; legt het in hun mond; opdat dit lied Mij ten getuige zij tegen de kinderen Israels”.

In Deuteronomium zien we dat YHWH aan Mozes een opdracht gaf om een lied door te geven aan de kinderen Israels.
Hij maakte het niet zelf,maar Abba YHWH gaf hem de woorden.
Ook kreeg Mozes te horen en hij was daar zelf ook al mee geconfronteerd geweest, dat wanneer hij overleden zou zijn, de kinderen Israels op zouden staan en YHWH’s instructies verlaten door de gewoonten van vreemde goden in dat land waar ze zouden komen, na te gaan volgen…
16 En YHWH zeide tot Mozes: Zie, gij zult slapen met uw vaderen; en dit volk zal opstaan, en nahoereren de goden der vreemden van dat land, waar het naar toe gaat, in het midden van hetzelve; en het zal Mij verlaten en vernietigen Mijn verbond, dat Ik met hetzelve gemaakt heb.
17 Zo zal Mijn toorn te dien dage tegen hetzelve ontsteken, en Ik zal hen verlaten, en Mijn aangezicht van hen verbergen, dat zij ter spijze zijn, en vele kwaden en benauwdheden zullen het treffen; dat het te dien dage zal zeggen: Hebben mij deze kwaden niet getroffen, omdat mijn God in het midden van mij niet is?
18 Ik dan zal Mijn aangezicht te dien dage ganselijk verbergen, om al het kwaad, dat het gedaan heeft; want het heeft zich gewend tot andere goden.

Mozes bemoedigt Jozua in vers 22 en geeft de levieten de opdracht om het wetboek wat hij uitgeschreven had aan de zijde van de ark des verbonds te leggen opdat het hen tot een getuige zou zijn.
Vervolgens zegt hij de volgende zó actuele woorden:
“27 Want ik ken uw wederspannigheid, en uw harden nek. Ziet, terwijl ik nog heden met ulieden leve, zijt gij wederspannig geweest tegen YHWH; hoe veel te meer na mijn dood!
28 Vergadert tot mij al de oudsten uwer stammen, en uw ambtlieden; dat ik voor hun oren deze woorden spreke, en tegen hen den hemel en de aarde tot getuigen neme.
29 Want ik weet, dat gij het na mijn dood zekerlijk zult verderven, en afwijken van den weg, dien ik u geboden heb; dan zal u dit kwaad in het laatste der dagen ontmoeten, wanneer gij zult gedaan hebben, dat kwaad is in de ogen des YHWH’s , om Hem door het werk uwer handen tot toorn te verwekken.

Het zijn die vetgedrukte woorden,waarmee ik heden ten dage naar ons kijk…
Wederspannigheid
Hardigheid des harten
Navolgen van de goden van de landen waarheen wij verdreven zijn

Wat gebeurde er met de kinderen Israels nadat zij verdreven werden?
Voor een opmerkend oog kan men feiten vinden in geschiedkundige geschriften, die
gewoon YHWH’s Woord bevestigen, hoewel Zijn Woord eigenlijk al voldoende bewijs verschaft.
De hemel en de aarde zijn ons tot een getuige.

Een blijk van de kinderen Israels heden ten dage zijn zij die of aan het terugkeren zijn naar de Oude paden, waar de profeet Jeremia van spreekt,
maar ook zij die in het christendom denken dat zij op de juiste paden zitten.
En het is tot hen aan wie ik deze woorden ter overdenking wil geven.
Ga na, waar het christendom zijn fundament op stoelt.
Haar tijden en gelegenheden stelt…
Haar invulling eraan geeft….

Inmiddels is bij velen bekend dat vele gewoonten in het christendom hun oorspong hebben uit zowel heidense alswel vroegere religies zoals de leringen van de RK waar het christendom uitkomt.
En hoewel als men dit weet, men toch niet veranderen wil.

Zou dat die hardnekkigheid zijn, waar YHWH al in Deuteronomium van spreekt?
Die wederspannigheid, wat in hetzelfde hoofdstuk wordt genoemd?
Zijn dat de karaktereigenschappen die de kinderen Israels tot heden vasthouden?

Alles zo duidelijk en toch niet teruggaan.
Het stemt mij treurig, omdat ten eerste YHWH er niet tot Zijn recht en eer komt
En ten tweede de kinderen Israels zelf niet tot een voorbeeld zijn
En ten derde de kinderen Israels niet onder de zegen leven van de juiste intentie en toewijding.

Wordt vervolgd….


door Een reactie plaatsen

Kalenderverschillen….Waarom?

Nu velen in deze tijd tot het inzicht komen om terug te gaan naar de gezette tijden van YHWH, komt er iets op hun weg, wat verdeling kan veroorzaken en géén eenheid.
Dat “iets” is het verschil van inzicht in de kalender.
De een houdt de sliffer van de nieuwe maan aan, de ander ziet de zg donkere maan als zijnde nieuwe maan en dan zijn er ook nog zij, die uitgaan van de equinox of nog een andere equilux.
De verschillen liggen er al en vóórdat dat verschil gaat verharden, is het belangrijk om op te merken dat het kalenderpunt,nooit een verschil zou mogen maken.
Omdat?
Gisteravond las ik een artikel van Joel Lewis, die mijns inziens heel goed verwoordt waarom de verschillen in de kalender geen verschil mogen maken…
Het is met googlevertaling heel goed te lezen.
Ik raad u het lezen ervan aan,omdat het ook in ons land een opkomende zaak is.

““Calender Issues? Why?

I do not know why this hasn’t hit me before as it is now, but when you get to the Feast of YHWH and His calendar, it causes a lot of division!

YHWH did not give us a calendar in scripture, we have some prophets while in Babylon using the Babylonian calendar. Hey they grew up in Babylon!

When we look at what is really said:

2 Speak unto the children of Israel, and say unto them, Concerning the feasts1 of YHWH, which ye shall proclaim to be holy convocations2, even these are my feasts1.

He did indeed give Moses, the authority to proclaim the Feast, The Priest and the Judges all over Israel.

This is NOT a calendar Issue, it becomes an authority Issue.

For the Most part, we hadn’t had the Court system as they did in 1 AD or even 1500 BC, a Sanhedrin to proclaim the Feast of YHWH!

Now We Do: The Re-established Jewish Sanhedrin

Established in 2007

And let me summit, that no matter what calendar they use, it is the calendar we all should use, to be as one in Israel!

Bickering about a calendar, everyone doing the feast on different dates according to “What is good in our own eyes,” is useless, but coming together in unity as one, As Israel is wonderful!

It is not about a calendar, it is about the authority given!

Ezekiel 20

37 And I will cause you to pass under the rod, and I will bring you into the bond of the covenant:
38 And I will purge out from among you the rebels, and them that transgress against me: I will bring them forth out of the country where they sojourn, and they shall not enter into the land of Israel: and ye shall know that I am YHWH.

I want to post a letter that I sent out this morning to a head of a congregation, that disagrees. To make clear my stance.

————————-

And you may disagree, the reason I sent that out was to open a discussion on this. Iron sharpens Iron, but a diamond can sharpen anything!

You state that you want to be one with Yahoshua and His people, I think that most all of us also want that. Now, is that saying that those who love Yah/Yahoshua but keep the feast at different dates then you, are not His people?

What I have seen in this, just yesterday, after banging my head for so long about His calendar, is that this whole thing is not about a calendar. If it was about His calendar, He would have given us a clear understanding of the calendar as He has done with the Sabbath and it being a sign between Him and us.

He said, in Ezekiel 20:38 that He would “purge out from among you the rebels.”
A Rebel is not one that follows a wrong calendar, but one that stands up against the authority.

Had the calendar been a salvational issue then it would have been made clear in Torah, just as in Nehemiah 8:8 when they had to make Torah clear to those who had came out of Babylon, they had to make them understand because many of them did not even speak Hebrew.

Yah knew that we would be scattered in the nations. He knew small pockets of believers in Him and lovers of Yahweh would be all across Europe and all across America, and some in Iran and all over the world. He knew that Joel in the hills of North Carolina would not even have a congregation to go to or be a part of. He already knew that! He knew that calendar issues would separate peoples and cause division. So, why didn’t He make His calendar clear if that would be a point of purging anyone out from among His people? Can I suggest that He is not using His calendar to purge anyone out, but He is using authority given to purge people out? Namely the rebels who rebel against the authority He has given to Moses? To the Leaders of the congregations?

If you use the calendar as a part of the redemption plain, then you have major problems. The Moon, a part of Babylon, The Equinox you also have major problems. Either the spring Equinox for setting the year, and 30 day months, but when you come to the end of the year, you are left with days left over. If you use both Equinoxes to set the first and seventh month, then Genesis 7 and 8 will never work out to five months 150 days from the 17th day to the 17th day. No Matter what calendar anyone uses, it will not come out perfectly, and Yah is perfect.

James calls the Torah, the perfect law of liberty (James 1:25)!

May I also suggest that with perfect liberty, I can do succot with Manna from Heaven and be in unity with them, or I can spend succot with Bondservant, or with “In That Day dot net” or under any congregation that I chose being in exile, and be in unity with them and still worship Yahweh, and still Love Yahweh, and love His Torah, and be in unity with Yahoshua and His people? Under liberty I am not stuck in a letter of the law that is not even in the law! The whole calendar Issue is nothing but bondage, contrived doctrines of men, when the real issue is the authority that has been given for the one in leadership to proclaim the Feast of YHWH! We are not in bondage but in liberty even in exile.

Shalom,

My Last letter sent out….

And from this point, I am dropping it 🙂

Yes, I have seen it myself, and I hate the fact that they did that. You being the leader of a body of believers is given charge of proclaiming the feast days. You sit in the seat of Moses with-in your congregation. This and the Temple Mount is where the proclamation for the Feast do go out as well as other judgments. Torah says to do all they command (Deuteronomy 17:8~13), and Yahoshua agrees (Matthew 23:2). The problem is we have no real Levites that we can say, see we have a Levite! So the scribes and the Pharisees sit in the seat of Moses, like it or not. But then we also sit in judgment over other groups of believers claiming we are at one with Yahoshua and by default these others are not. We want nothing to do with people who do not think as we do and worship as we do, we cause division.

Yahweh was very specific and very clear about the foods we eat, even detailed on the subject, however, when it comes to the calendar He keeps silent. No clear instructions given in the Torah, not even in the prophets. What to do with the calendar and how to celebrate feasts/shabbat is vague. Could it be that Our ways is not His ways? Our thoughts, not His thoughts?

Our Error comes when we lift ourselves over other believers who do not follow our ways, what we proclaim, and what we do. “We are more at one with YHWH then these poor people still following the moon cycles of Babylon.” And if none of the calendars fit, then none of them are right so how can we worry about it to the point of causing division and hurt feelings? Place others into our bondage? Where does it say we ever had a 364 day cycle, or a 360 day cycle? It does not it is not clear.

If following Talmud makes the laws of YHWH to none effect, doesn’t this also make the laws of YHWH to none effect?

This has set me free, and I can be very specific and very clear about why… I do not have to spend my time worrying about the calendar issues of others because it is not in there. My time can better be used to love my brothers, Ephraim and Judah and the strangers with them! I can spend the Feast Days YHWH has given with any of my brothers I want to, Ephraim or Judah and be in the perfect law of liberty.

I am convinced that no one will follow the true calendar of YHWH until Messiah comes and sits on the thorn on the Temple mount, until that time I am content on having the liberty to spend the feast and to worship with what ever group I can make it to, or want to visit. If I ever show up in NE, I’ll visit your group and worship as the leader of that group directs.

A few verses we really need to look at, before we cause this type of division!

Luke 9
49 And John answered and said, Master, we saw one casting out devils in thy name; and we forbad him, because he followeth not with us.
50 And Yeshua said unto him, Forbid him not: for he that is not against us is for us.

Mark 9
39 But Yeshua said, Forbid him not: for there is no man which shall do a miracle in my name, that can lightly speak evil of me.
40 For he that is not against us is on our part.
41 For whosoever shall give you a cup of water to drink in my name, because ye belong to Messiah , verily I say unto you, he shall not lose his reward.

Joel

Deuteronomy 17

8 If there arise a matter too hard for thee in judgment, between blood and blood, between plea and plea, and between stroke and stroke, being matters of controversy within thy gates: then shalt thou arise, and get thee up into the place which YHWH thy God shall choose;
9 And thou shalt come unto the priests the Levites, and unto the judge that shall be in those days, and inquire; and they shall show thee the sentence of judgment:

10 And thou shalt do according to the sentence, which they of that place which YHWH shall choose shall show thee; and thou shalt observe to do according to all that they inform thee:
11 According to the sentence of the law which they shall teach thee, and according to the judgment which they shall tell thee, thou shalt do: thou shalt not decline from the sentence which they shall show thee, to the right hand, nor to the left.

Joel Lewis.


door 1 reactie

Zijn er niet twaalf uren in een dag?

Zijn er niet twaalf uren in een dag?

Wat bedoelde Yeshua toen Hij zeer waarschijnlijk (omdat Hij aramees sprak) het arameese woord “sha’ah” (hora grieks) uitsprak,wat de vertalers met uur hebben vertaald?
Opgetekend in Yoch/Joh 11:9….
En wij weer aangenomen hebben als zijnde een uur van zestig minuten, omdat we gewoon zijn de romeinse uren te doen….
Yeshua weet wat YHWH sprak over de dag wat wij in Genesis 1 kunnen terugvinden ” vers 5 Elohim noemde het licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de eerste dag”
vers 16 “16 Elohim dan maakte die twee grote lichten; dat grote licht tot heerschappij des daags, en dat kleine licht tot heerschappij des nachts; ook de sterren…”
Psalm 136:8 “De zon tot heerschappij op den dag…” en het kleine licht is dan de maan…

Zonder wie dan ook voor het hoofd te stoten, ben ik eens op zoek gegaan wat de bijbel onder de aanduiding “uur” verstaat.
Wat zegt de Strongs over het begrip “uur”?
H08160sha’ah (aramees)
08160 hev sha’ah (Aramees), zn

van stam beantw. aan 08159 TWOT-3044

AV – hour 5; 5 StV-ter zelfder ure 3, te dierzelfder ure 1, bij een uur lang 1; 5 NBG-ogenblikkelijk 2, ogenblik voor een-1, ogenblik op hetzelfde-1,
tijd terzelfder-1; 5

1) een (kort) ogenblik

G5610=hora
5610 ‘hora, zn vr

blijkbaar een primair woord; TDNT-9:675,1355;

AV-hour 89, time 11, season 3, misc 5; 108

1) een telkens terugkerend tijdstip: ogenblik, tijd, uur
2) jaargetijde, vandaar jaar
1a) van de seizoenen, voorjaar, zomer, herfst, winter
3) het twaalfde deel van een dag, een uur, (de twaalf uren van de dag werden gerekend van zonsopgang tot zonsondergang)
4) iedere bepaalde tijd, tijdstip, moment

Wij denken vaak in 60 minuten omdat dat de romeinse berekening is en wij er mee groot geworden zijn.
Het zijn twaalf delen.
Dus niet twaalf maal zestig romeinse minuten, maar gewoon twaalf gedeelten.
Dan kunnen we zowel de zomerse lange dag en de winterse korte dag door twaalf gaan delen.

Bijbels uurberekening is de dag van zonsopgang tot zonsondergang in twaalf delen delen.
Hier in de natiën hebben wij te maken met seizoenen waarbij de zomerse dagen en winterse dagen niet even lang zijn..
s ‘Winters zijn de lichturen romeins berekend van smorgens pakweg half acht tot savonds 16.00, 8,5 romeinse uren.
De zomerse dag heeft 16 romeinse lichturen.
De winterse dag door twaalf delen gerekend krijgt een bijbels uur van 42,5 minuten.
De zomerse dag van romeinse 16 daglichturen gedeeld door twaalf krijgt een bijbels uur van 80 minuten.

Persoonlijk ga ik niet uit van uren om de dag te beginnen of te eindigen.Ik ga uit van zonsondergang tot zonsondergang,maar voor mezelf ben ik er wel over uit als ik een bijbels uur moet bekijken….of ik nu in de natiën ben of in Abba’s land.

Indien iemand aanvullende info heeft op dit onderwerp, altijd welkom!
Shalom, Hadassah


door Een reactie plaatsen

De wet van zaaien en oogsten

Vanmorgen een schrijven gelezen van Zerubbabel met een onderwerp wat mijns inziens erg aktueel is.Zaaien en oogsten.
Wat zaaien wij?
Beseffen wij dat wat wij zaaien ook oogsten zullen?
Heden ten dage kunnen we met één druk op de knop de hele wereld laten weten wat we denken of denken te weten….
Bedachtzaamheid is meer dan ooit nodig om ons bewust te zijn dat er na het zaaien ook een oogst verwacht kan worden.
Als ons zaaien goed is, zullen we ook opgewassen zijn tegen de oogst ook al is deze onverwachts, of negatief of positief…
Kom, laten we de woorden en teksten die Zerubbabel aanhaalt eens nader onderzoeken….

http://www.onetorahforall.com/Studies2013/NaturalLaw.html

Shalom, Hadassah


door Een reactie plaatsen

Waarom lijden wij?

Why Suffering?

The very first reason given for human suffering is sin; birthed in the garden by our own free will to reject and go against our Creator’s perfect and Holy will, purpose and desire for our lives. Sin (…the transgression of the law 1 John 3:4) has flourished on earth ever since. Painfully aware are we of this fact as we go about eking out our livings by the sweat and fret of our brows, and bearing our children in sorrow (Genesis 3:16-17)

Praise Yah!, though we are in this world, we are not of this world, and do have our existence IN Him and Him IN us…as new creatures, being transformed daily by the Ruach HaKodesh.

Unfortunately, this does not mean that we are immune to the far reaching consequences of sin while living in a fallen world. Like an aggressive cancer, whether affected and/or infected by the sin/unrighteousness/unholiness of others, or by practicing sin ourselves to the detriment of those whose lives we touch, the suffering continues and will until our Great Physician restores Holiness to the earth.

In the meantime, we have a promise: And we know that all things work together for good to those who love God, to those who are called according to His purpose. (Romans 8:28) In Our Creator’s unsearchable wisdom, He uses our sufferings to do a great work IN us, and bring us to Holiness.

So, for what do we suffer?

For what we know – the wisdom and knowledge Yah has given us.

Ecc 1:12 I the Preacher was king over Israel in Jerusalem.
Ecc 1:13 And I gave my heart to seek and search out by wisdom concerning all things that are done under heaven: this sore travail hath God given to the sons of man to be exercised therewith.
Ecc 1:14 I have seen all the works that are done under the sun; and, behold, all is vanity and vexation of spirit.
Ecc 1:15 That which is crooked cannot be made straight: and that which is wanting cannot be numbered.
Ecc 1:16 I communed with mine own heart, saying, Lo, I am come to great estate, and have gotten more wisdom than all they that have been before me in Jerusalem: yea, my heart had great experience of wisdom and knowledge.
Ecc 1:17 And I gave my heart to know wisdom, and to know madness and folly: I perceived that this also is vexation of spirit.
Ecc 1:18 For in much wisdom is much grief: and he that increaseth knowledge increaseth sorrow.

Persecution

Joh 15:20 Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept my saying, they will keep yours also.

For His Name’s Sake.

Mat 10:22 And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that endureth to the end shall be saved.

Mat 19:29 And every one that hath forsaken houses, or brethren, or sisters, or father, or mother, or wife, or children, or lands, for my name’s sake, shall receive an hundredfold, and shall inherit everlasting life.

Mat 24:9 Then shall they deliver you up to be afflicted, and shall kill you: and ye shall be hated of all nations for my name’s sake.

Luk 6:22 Blessed are ye, when men shall hate you, and when they shall separate you from their company, and shall reproach you, and cast out your name as evil, for the Son of man’s sake.
Luk 6:23 Rejoice ye in that day, and leap for joy: for, behold, your reward is great in heaven: for in the like manner did their fathers unto the prophets.

Luk 21:12 But before all these, they shall lay their hands on you, and persecute you, delivering you up to the synagogues, and into prisons, being brought before kings and rulers for my name’s sake.

Luk 21:17 And ye shall be hated of all men for my name’s sake.

Joh 15:21 But all these things will they do unto you for my name’s sake, because they know not him that sent me.

Act 9:16 For I will shew him how great things he must suffer for my name’s sake.

3Jn 1:7 Because that for his name’s sake they went forth, taking nothing of the Gentiles.

Rev 2:2 I know thy works, and thy labour, and thy patience, and how thou canst not bear them which are evil: and thou hast tried them which say they are apostles, and are not, and hast found them liars:
Rev 2:3 And hast borne, and hast patience, and for my name’s sake hast laboured, and hast not fainted.

Time and chance.

Ecc 9:11 I returned, and saw under the sun, that the race is not to the swift, nor the battle to the strong, neither yet bread to the wise, nor yet riches to men of understanding, nor yet favour to men of skill; but time and chance happeneth to them all.
Ecc 9:12 For man also knoweth not his time: as the fishes that are taken in an evil net, and as the birds that are caught in the snare; so are the sons of men snared in an evil time, when it falleth suddenly upon them.

Luk 13:1 There were present at that season some that told him of the Galilaeans, whose blood Pilate had mingled with their sacrifices.
Luk 13:2 And Jesus answering said unto them, Suppose ye that these Galilaeans were sinners above all the Galilaeans, because they suffered such things?
Luk 13:3 I tell you, Nay: but, except ye repent, ye shall all likewise perish.
Luk 13:4 Or those eighteen, upon whom the tower in Siloam fell, and slew them, think ye that they were sinners above all men that dwelt in Jerusalem?
Luk 13:5 I tell you, Nay: but, except ye repent, ye shall all likewise perish.

Tested by fire.

1Co 3:11 For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.
1Co 3:12 Now if any man build upon this foundation gold, silver, precious stones, wood, hay, stubble;
1Co 3:13 Every man’s work shall be made manifest: for the day shall declare it, because it shall be revealed by fire; and the fire shall try every man’s work of what sort it is.
1Co 3:14 If any man’s work abide which he hath built thereupon, he shall receive a reward.
1Co 3:15 If any man’s work shall be burned, he shall suffer loss: but he himself shall be saved; yet so as by fire.

For each other.

1Co 12:26 And whether one member suffer, all the members suffer with it; or one member be honoured, all the members rejoice with it.

We die to our weak/corrupt/dishonorable selves that we can be quickened and raised in glory.

1Co 15:1 Moreover, brethren, I declare unto you the gospel which I preached unto you, which also ye have received, and wherein ye stand;
1Co 15:2 By which also ye are saved, if ye keep in memory what I preached unto you, unless ye have believed in vain.
1Co 15:3 For I delivered unto you first of all that which I also received, how that Christ died for our sins according to the scriptures;
1Co 15:4 And that he was buried, and that he rose again the third day according to the scriptures:
1Co 15:5 And that he was seen of Cephas, then of the twelve:
1Co 15:6 After that, he was seen of above five hundred brethren at once; of whom the greater part remain unto this present, but some are fallen asleep.
1Co 15:7 After that, he was seen of James; then of all the apostles.
1Co 15:8 And last of all he was seen of me also, as of one born out of due time.
1Co 15:9 For I am the least of the apostles, that am not meet to be called an apostle, because I persecuted the church of God.
1Co 15:10 But by the grace of God I am what I am: and his grace which was bestowed upon me was not in vain; but I laboured more abundantly than they all: yet not I, but the grace of God which was with me.
1Co 15:11 Therefore whether it were I or they, so we preach, and so ye believed.
1Co 15:12 Now if Christ be preached that he rose from the dead, how say some among you that there is no resurrection of the dead?
1Co 15:13 But if there be no resurrection of the dead, then is Christ not risen:
1Co 15:14 And if Christ be not risen, then is our preaching vain, and your faith is also vain.
1Co 15:15 Yea, and we are found false witnesses of God; because we have testified of God that he raised up Christ: whom he raised not up, if so be that the dead rise not.
1Co 15:16 For if the dead rise not, then is not Christ raised:
1Co 15:17 And if Christ be not raised, your faith is vain; ye are yet in your sins.
1Co 15:18 Then they also which are fallen asleep in Christ are perished.
1Co 15:19 If in this life only we have hope in Christ, we are of all men most miserable.
1Co 15:20 But now is Christ risen from the dead, and become the firstfruits of them that slept.
1Co 15:21 For since by man came death, by man came also the resurrection of the dead.
1Co 15:22 For as in Adam all die, even so in Christ shall all be made alive.
1Co 15:23 But every man in his own order: Christ the firstfruits; afterward they that are Christ’s at his coming.
1Co 15:24 Then cometh the end, when he shall have delivered up the kingdom to God, even the Father; when he shall have put down all rule and all authority and power.
1Co 15:25 For he must reign, till he hath put all enemies under his feet.
1Co 15:26 The last enemy that shall be destroyed is death.
1Co 15:27 For he hath put all things under his feet. But when he saith all things are put under him, it is manifest that he is excepted, which did put all things under him.
1Co 15:28 And when all things shall be subdued unto him, then shall the Son also himself be subject unto him that put all things under him, that God may be all in all.
1Co 15:29 Else what shall they do which are baptized for the dead, if the dead rise not at all? why are they then baptized for the dead?
1Co 15:30 And why stand we in jeopardy every hour?
1Co 15:31 I protest by your rejoicing which I have in Christ Jesus our Lord, I die daily.
1Co 15:32 If after the manner of men I have fought with beasts at Ephesus, what advantageth it me, if the dead rise not? let us eat and drink; for to morrow we die.
1Co 15:33 Be not deceived: evil communications corrupt good manners.
1Co 15:34 Awake to righteousness, and sin not; for some have not the knowledge of God: I speak this to your shame.
1Co 15:35 But some man will say, How are the dead raised up? and with what body do they come?
1Co 15:36 Thou fool, that which thou sowest is not quickened, except it die:
1Co 15:37 And that which thou sowest, thou sowest not that body that shall be, but bare grain, it may chance of wheat, or of some other grain:
1Co 15:38 But God giveth it a body as it hath pleased him, and to every seed his own body.
1Co 15:39 All flesh is not the same flesh: but there is one kind of flesh of men, another flesh of beasts, another of fishes, and another of birds.
1Co 15:40 There are also celestial bodies, and bodies terrestrial: but the glory of the celestial is one, and the glory of the terrestrial is another.
1Co 15:41 There is one glory of the sun, and another glory of the moon, and another glory of the stars: for one star differeth from another star in glory.
1Co 15:42 So also is the resurrection of the dead. It is sown in corruption; it is raised in incorruption:
1Co 15:43 It is sown in dishonour; it is raised in glory: it is sown in weakness; it is raised in power:
1Co 15:44 It is sown a natural body; it is raised a spiritual body. There is a natural body, and there is a spiritual body.
1Co 15:45 And so it is written, The first man Adam was made a living soul; the last Adam was made a quickening spirit.
1Co 15:46 Howbeit that was not first which is spiritual, but that which is natural; and afterward that which is spiritual.
1Co 15:47 The first man is of the earth, earthy: the second man is the Lord from heaven.
1Co 15:48 As is the earthy, such are they also that are earthy: and as is the heavenly, such are they also that are heavenly.
1Co 15:49 And as we have borne the image of the earthy, we shall also bear the image of the heavenly.
1Co 15:50 Now this I say, brethren, that flesh and blood cannot inherit the kingdom of God; neither doth corruption inherit incorruption.
1Co 15:51 Behold, I shew you a mystery; We shall not all sleep, but we shall all be changed,
1Co 15:52 In a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed.
1Co 15:53 For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality.
1Co 15:54 So when this corruptible shall have put on incorruption, and this mortal shall have put on immortality, then shall be brought to pass the saying that is written, Death is swallowed up in victory.
1Co 15:55 O death, where is thy sting? O grave, where is thy victory?
1Co 15:56 The sting of death is sin; and the strength of sin is the law.
1Co 15:57 But thanks be to God, which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.
1Co 15:58 Therefore, my beloved brethren, be ye stedfast, unmoveable, always abounding in the work of the Lord, forasmuch as ye know that your labour is not in vain in the Lord.

To comfort and encourage each other with empathy.

2Co 1:3 Blessed be God, even the Father of our Lord Jesus Christ, the Father of mercies, and the God of all comfort;
2Co 1:4 Who comforteth us in all our tribulation, that we may be able to comfort them which are in any trouble, by the comfort wherewith we ourselves are comforted of God.
2Co 1:5 For as the sufferings of Christ abound in us, so our consolation also aboundeth by Christ.
2Co 1:6 And whether we be afflicted, it is for your consolation and salvation, which is effectual in the enduring of the same sufferings which we also suffer: or whether we be comforted, it is for your consolation and salvation.

To rely on Yah and offer thanks for deliverance.

2Co 1:8 For we would not, brethren, have you ignorant of our trouble which came to us in Asia, that we were pressed out of measure, above strength, insomuch that we despaired even of life:
2Co 1:9 But we had the sentence of death in ourselves, that we should not trust in ourselves, but in God which raiseth the dead:
2Co 1:10 Who delivered us from so great a death, and doth deliver: in whom we trust that he will yet deliver us;
2Co 1:11 Ye also helping together by prayer for us, that for the gift bestowed upon us by the means of many persons thanks may be given by many on our behalf.

For the salvation of others.

2Co 6:1 We then, as workers together with him, beseech you also that ye receive not the grace of God in vain.
2Co 6:2 (For he saith, I have heard thee in a time accepted, and in the day of salvation have I succoured thee: behold, now is the accepted time; behold, now is the day of salvation.)
2Co 6:3 Giving no offence in any thing, that the ministry be not blamed:
2Co 6:4 But in all things approving ourselves as the ministers of God, in much patience, in afflictions, in necessities, in distresses,
2Co 6:5 In stripes, in imprisonments, in tumults, in labours, in watchings, in fastings;
2Co 6:6 By pureness, by knowledge, by longsuffering, by kindness, by the Holy Ghost, by love unfeigned,
2Co 6:7 By the word of truth, by the power of God, by the armour of righteousness on the right hand and on the left,
2Co 6:8 By honour and dishonour, by evil report and good report: as deceivers, and yet true;
2Co 6:9 As unknown, and yet well known; as dying, and, behold, we live; as chastened, and not killed;

To turn us back to Yah when we go astray.

2Co 7:8 For though I made you sorry with a letter, I do not repent, though I did repent: for I perceive that the same epistle hath made you sorry, though it were but for a season.
2Co 7:9 Now I rejoice, not that ye were made sorry, but that ye sorrowed to repentance: for ye were made sorry after a godly manner, that ye might receive damage by us in nothing.
2Co 7:10 For godly sorrow worketh repentance to salvation not to be repented of: but the sorrow of the world worketh death.
2Co 7:11 For behold this selfsame thing, that ye sorrowed after a godly sort, what carefulness it wrought in you, yea, what clearing of yourselves, yea, what indignation, yea, what fear, yea, what vehement desire, yea, what zeal, yea, what revenge! In all things ye have approved yourselves to be clear in this matter.

For Yah’s power to be brought to perfection in our weaknesses.

2Co 12:8 For this thing I besought the Lord thrice, that it might depart from me.
2Co 12:9 And he said unto me, My grace is sufficient for thee: for my strength is made perfect in weakness. Most gladly therefore will I rather glory in my infirmities, that the power of Christ may rest upon me.
2Co 12:10 Therefore I take pleasure in infirmities, in reproaches, in necessities, in persecutions, in distresses for Christ’s sake: for when I am weak, then am I strong.

As fruit of the spirit/long-suffering and suffering long.

Gal 5:22 But the fruit of the Spirit is love, joy, peace, longsuffering, gentleness, goodness, faith,
Gal 5:23 Meekness, temperance: against such there is no law.

Eph 4:1 I therefore, the prisoner of the Lord, beseech you that ye walk worthy of the vocation wherewith ye are called,
Eph 4:2 With all lowliness and meekness, with longsuffering, forbearing one another in love;
Eph 4:3 Endeavouring to keep the unity of the Spirit in the bond of peace.

Col 1:9 For this cause we also, since the day we heard it, do not cease to pray for you, and to desire that ye might be filled with the knowledge of his will in all wisdom and spiritual understanding;
Col 1:10 That ye might walk worthy of the Lord unto all pleasing, being fruitful in every good work, and increasing in the knowledge of God;
Col 1:11 Strengthened with all might, according to his glorious power, unto all patience and longsuffering with joyfulness;

Col 3:12 Put on therefore, as the elect of God, holy and beloved, bowels of mercies, kindness, humbleness of mind, meekness, longsuffering;

With our Messiah.

Rom 8:17 And if children, then heirs; heirs of God, and joint-heirs with Christ; if so be that we suffer with him, that we may be also glorified together.

Php 1:27 Only let your conversation be as it becometh the gospel of Christ: that whether I come and see you, or else be absent, I may hear of your affairs, that ye stand fast in one spirit, with one mind striving together for the faith of the gospel;
Php 1:28 And in nothing terrified by your adversaries: which is to them an evident token of perdition, but to you of salvation, and that of God.
Php 1:29 For unto you it is given in the behalf of Christ, not only to believe on him, but also to suffer for his sake;
Php 1:30 Having the same conflict which ye saw in me, and now hear to be in me.

1Pe 4:12 Beloved, think it not strange concerning the fiery trial which is to try you, as though some strange thing happened unto you:
1Pe 4:13 But rejoice, inasmuch as ye are partakers of Christ’s sufferings; that, when his glory shall be revealed, ye may be glad also with exceeding joy.

To walk as Yeshua walked.

1Pe 2:21 For even hereunto were ye called: because Christ also suffered for us, leaving us an example, that ye should follow his steps:
1Pe 2:22 Who did no sin, neither was guile found in his mouth:
1Pe 2:23 Who, when he was reviled, reviled not again; when he suffered, he threatened not; but committed himself to him that judgeth righteously:
1Pe 2:24 Who his own self bare our sins in his own body on the tree, that we, being dead to sins, should live unto righteousness: by whose stripes ye were healed.

To learn contentment and rely on Messiah’s strength.

Php 4:11 Not that I speak in respect of want: for I have learned, in whatsoever state I am, therewith to be content.
Php 4:12 I know both how to be abased, and I know how to abound: every where and in all things I am instructed both to be full and to be hungry, both to abound and to suffer need.
Php 4:13 I can do all things through Christ which strengtheneth me.

By Yah’s Judgement/persecution and trouble for the Kingdom.

2Th 1:4 So that we ourselves glory in you in the churches of God for your patience and faith in all your persecutions and tribulations that ye endure:
2Th 1:5 Which is a manifest token of the righteous judgment of God, that ye may be counted worthy of the kingdom of God, for which ye also suffer:

As an example to others of Yah’s patience and mercy.

Ti 1:16 Howbeit for this cause I obtained mercy, that in me first Jesus Christ might shew forth all longsuffering, for a pattern to them which should hereafter believe on him to life everlasting.

Because we trust in Yah.

1Ti 4:10 For therefore we both labour and suffer reproach, because we trust in the living God, who is the Saviour of all men, specially of those that believe.

For the gospel through the power of the spirit.

2Ti 1:6 Wherefore I put thee in remembrance that thou stir up the gift of God, which is in thee by the putting on of my hands.
2Ti 1:7 For God hath not given us the spirit of fear; but of power, and of love, and of a sound mind.
2Ti 1:8 Be not thou therefore ashamed of the testimony of our Lord, nor of me his prisoner: but be thou partaker of the afflictions of the gospel according to the power of God;
2Ti 1:9 Who hath saved us, and called us with an holy calling, not according to our works, but according to his own purpose and grace, which was given us in Christ Jesus before the world began,

2Ti 1:11 Whereunto I am appointed a preacher, and an apostle, and a teacher of the Gentiles.
2Ti 1:12 For the which cause I also suffer these things: nevertheless I am not ashamed: for I know whom I have believed, and am persuaded that he is able to keep that which I have committed unto him against that day.

To reign with Messiah.

2Ti 2:12 If we suffer, we shall also reign with him: if we deny him, he also will deny us:

Because we are IN Messiah.

2Ti 3:12 Yea, and all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution.

To learn obedience to the Father’s will as did the Son.

Mat 26:39 And he went a little further, and fell on his face, and prayed, saying, O my Father, if it be possible, let this cup pass from me: nevertheless not as I will, but as thou wilt.

Php 2:6 Who, being in the form of God, thought it not robbery to be equal with God:
Php 2:7 But made himself of no reputation, and took upon him the form of a servant, and was made in the likeness of men:
Php 2:8 And being found in fashion as a man, he humbled himself, and became obedient unto death, even the death of the cross.

Heb 5:8 Though he were a Son, yet learned he obedience by the things which he suffered;

Because we are being purified from the inside out.

Heb 9:11 But Christ being come an high priest of good things to come, by a greater and more perfect tabernacle, not made with hands, that is to say, not of this building;
Heb 9:12 Neither by the blood of goats and calves, but by his own blood he entered in once into the holy place, having obtained eternal redemption for us.
Heb 9:13 For if the blood of bulls and of goats, and the ashes of an heifer sprinkling the unclean, sanctifieth to the purifying of the flesh:
Heb 9:14 How much more shall the blood of Christ, who through the eternal Spirit offered himself without spot to God, purge your conscience from dead works to serve the living God?

We choose to suffer.

Heb 11:25 Choosing rather to suffer affliction with the people of God, than to enjoy the pleasures of sin for a season;

To produce righteousness because we are sons/daughters.

Heb 12:6 For whom the Lord loveth he chasteneth, and scourgeth every son whom he receiveth.
Heb 12:7 If ye endure chastening, God dealeth with you as with sons; for what son is he whom the father chasteneth not?
Heb 12:8 But if ye be without chastisement, whereof all are partakers, then are ye bastards, and not sons.
Heb 12:9 Furthermore we have had fathers of our flesh which corrected us, and we gave them reverence: shall we not much rather be in subjection unto the Father of spirits, and live?
Heb 12:10 For they verily for a few days chastened us after their own pleasure; but he for our profit, that we might be partakers of his holiness.
Heb 12:11 Now no chastening for the present seemeth to be joyous, but grievous: nevertheless afterward it yieldeth the peaceable fruit of righteousness unto them which are exercised thereby.

To produce perseverance.

Jas 1:2 My brethren, count it all joy when ye fall into divers temptations;
Jas 1:3 Knowing this, that the trying of your faith worketh patience.
Jas 1:4 But let patience have her perfect work, that ye may be perfect and entire, wanting nothing.

To show patience for Yah’s plan as did those who came before us.

Jas 5:7 Be patient therefore, brethren, unto the coming of the Lord. Behold, the husbandman waiteth for the precious fruit of the earth, and hath long patience for it, until he receive the early and latter rain.
Jas 5:8 Be ye also patient; stablish your hearts: for the coming of the Lord draweth nigh.
Jas 5:9 Grudge not one against another, brethren, lest ye be condemned: behold, the judge standeth before the door.
Jas 5:10 Take, my brethren, the prophets, who have spoken in the name of the Lord, for an example of suffering affliction, and of patience.
Jas 5:11 Behold, we count them happy which endure. Ye have heard of the patience of Job, and have seen the end of the Lord; that the Lord is very pitiful, and of tender mercy.

To be tested for genuiness, while recieving help from Yeshua.

1Pe 1:6 Wherein ye greatly rejoice, though now for a season, if need be, ye are in heaviness through manifold temptations:
1Pe 1:7 That the trial of your faith, being much more precious than of gold that perisheth, though it be tried with fire, might be found unto praise and honour and glory at the appearing of Jesus Christ:
1Pe 1:8 Whom having not seen, ye love; in whom, though now ye see him not, yet believing, ye rejoice with joy unspeakable and full of glory:
1Pe 1:9 Receiving the end of your faith, even the salvation of your souls.

Heb 2:17 Wherefore in all things it behoved him to be made like unto his brethren, that he might be a merciful and faithful high priest in things pertaining to God, to make reconciliation for the sins of the people.
Heb 2:18 For in that he himself hath suffered being tempted, he is able to succour them that are tempted.

For righteousness sake.

1Pe 2:19 For this is thankworthy, if a man for conscience toward God endure grief, suffering wrongfully.
1Pe 2:20 For what glory is it, if, when ye be buffeted for your faults, ye shall take it patiently? but if, when ye do well, and suffer for it, ye take it patiently, this is acceptable with God.
1Pe 2:21 For even hereunto were ye called: because Christ also suffered for us, leaving us an example, that ye should follow his steps:
1Pe 2:22 Who did no sin, neither was guile found in his mouth:
1Pe 2:23 Who, when he was reviled, reviled not again; when he suffered, he threatened not; but committed himself to him that judgeth righteously:
1Pe 2:24 Who his own self bare our sins in his own body on the tree, that we, being dead to sins, should live unto righteousness: by whose stripes ye were healed.
1Pe 2:25 For ye were as sheep going astray; but are now returned unto the Shepherd and Bishop of your souls.

1Pe 3:14 But and if ye suffer for righteousness’ sake, happy are ye: and be not afraid of their terror, neither be troubled;

To learn to be led by Yah’s will, not our own.

1Pe 4:1 Forasmuch then as Christ hath suffered for us in the flesh, arm yourselves likewise with the same mind: for he that hath suffered in the flesh hath ceased from sin;
1Pe 4:2 That he no longer should live the rest of his time in the flesh to the lusts of men, but to the will of God.

For what we DO NOT do.

1Pe 4:3 For the time past of our life may suffice us to have wrought the will of the Gentiles, when we walked in lasciviousness, lusts, excess of wine, revellings, banquetings, and abominable idolatries:
1Pe 4:4 Wherein they think it strange that ye run not with them to the same excess of riot, speaking evil of you:

According to Yah’s will.

1Pe 3:17 For it is better, if the will of God be so, that ye suffer for well doing, than for evil doing.

1Pe 4:18 And if the righteous scarcely be saved, where shall the ungodly and the sinner appear?
1Pe 4:19 Wherefore let them that suffer according to the will of God commit the keeping of their souls to him in well doing, as unto a faithful Creator.

Yes, endure suffering for a little while we must, but joy and peace we can have with the help that’s been sent us to finish the race.

Endure for a little while…

Mar 13:13 And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that shall endure unto the end, the same shall be saved.

1Pe 5:6 Humble yourselves therefore under the mighty hand of God, that he may exalt you in due time:
1Pe 5:7 Casting all your care upon him; for he careth for you.
1Pe 5:8 Be sober, be vigilant; because your adversary the devil, as a roaring lion, walketh about, seeking whom he may devour:
1Pe 5:9 Whom resist stedfast in the faith, knowing that the same afflictions are accomplished in your brethren that are in the world.
1Pe 5:10 But the God of all grace, who hath called us unto his eternal glory by Christ Jesus, after that ye have suffered a while, make you perfect, stablish, strengthen, settle you.
1Pe 5:11 To him be glory and dominion for ever and ever. Amen.

Joy and peace…

Joh 16:20 Verily, verily, I say unto you, That ye shall weep and lament, but the world shall rejoice: and ye shall be sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy.
Joh 16:21 A woman when she is in travail hath sorrow, because her hour is come: but as soon as she is delivered of the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world.
Joh 16:22 And ye now therefore have sorrow: but I will see you again, and your heart shall rejoice, and your joy no man taketh from you.

Joh 16:33 These things I have spoken unto you, that in me ye might have peace. In the world ye shall have tribulation: but be of good cheer; I have overcome the world.

With the Comforter’s help….

Joh 14:16 And I will pray the Father, and he shall give you another Comforter, that he may abide with you for ever;
Joh 14:17 Even the Spirit of truth; whom the world cannot receive, because it seeth him not, neither knoweth him: but ye know him; for he dwelleth with you, and shall be in you.

Joh 14:26 But the Comforter, which is the Holy Ghost, whom the Father will send in my name, he shall teach you all things, and bring all things to your remembrance, whatsoever I have said unto you.
Joh 14:27 Peace I leave with you, my peace I give unto you: not as the world giveth, give I unto you. Let not your heart be troubled, neither let it be afraid.

Joh 15:26 But when the Comforter is come, whom I will send unto you from the Father, even the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, he shall testify of me:
Joh 15:27 And ye also shall bear witness, because ye have been with me from the beginning.

Joh 16:7 Nevertheless I tell you the truth; It is expedient for you that I go away: for if I go not away, the Comforter will not come unto you; but if I depart, I will send him unto you.
Joh 16:8 And when he is come, he will reprove the world of sin, and of righteousness, and of judgment:
Joh 16:9 Of sin, because they believe not on me;
Joh 16:10 Of righteousness, because I go to my Father, and ye see me no more;
Joh 16:11 Of judgment, because the prince of this world is judged

It is done…

Rev 21:4 And God shall wipe away all tears from their eyes; and there shall be no more death, neither sorrow, nor crying, neither shall there be any more pain: for the former things are passed away.

Isa 65:17 For, behold, I create new heavens and a new earth: and the former shall not be remembered, nor come into mind.
Isa 65:18 But be ye glad and rejoice for ever in that which I create: for, behold, I create Jerusalem a rejoicing, and her people a joy.
Isa 65:19 And I will rejoice in Jerusalem, and joy in my people: and the voice of weeping shall be no more heard in her, nor the voice of crying.
Isa 65:20 There shall be no more thence an infant of days, nor an old man that hath not filled his days: for the child shall die an hundred years old; but the sinner being an hundred years old shall be accursed.
Isa 65:21 And they shall build houses, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and eat the fruit of them.
Isa 65:22 They shall not build, and another inhabit; they shall not plant, and another eat: for as the days of a tree are the days of my people, and mine elect shall long enjoy the work of their hands.
Isa 65:23 They shall not labour in vain, nor bring forth for trouble; for they are the seed of the blessed of the LORD, and their offspring with them.
Isa 65:24 And it shall come to pass, that before they call, I will answer; and while they are yet speaking, I will hear.
Isa 65:25 The wolf and the lamb shall feed together, and the lion shall eat straw like the bullock: and dust shall be the serpent’s meat. They shall not hurt nor destroy in all my holy mountain, saith the LORD.

I don’t know about you brothers and sisters… I for one hate suffering… but I must admit, it does produce the most preciously enduring and satisfying fruit. 🙂

Thanks to my sister, she knows…shalom!


door Een reactie plaatsen

Wanneer de verloren zoon opstaat en richting Vader gaat….

Wanneer de verloren zoon gaat inzien wat hem in die verloren toestand heeft gebracht en hij gaat aannemen dat hij zichzelf in die staat heeft gebracht, krijgt hij gaandeweg nieuw inzicht.
Van de man die alles naar zijn hand kon zetten door het aanzien wat hij genoot en de bezittingen die hij had en waarmee hij een naam had, werd hij een ongeziene,niet herkenbaar, iemand die geen identiteit meer had.
Lo-Ammi ten voeten uit.
In die verloren staat, krijgt hij,en dat is een geschenk, de gelegenheid om na te denken.
Ook krijgt hij, en dat is liefde van Abba YHWH vanwege de onveranderlijke beloften, in die staat gedachten om op te staan om naar zijn Vader te gaan, zijn Abba.
In dat huis waar zijn Abba woont waren andere gewoonten, niet die welke hij buiten dat huis leerde.
Buiten dat huis kenden de mensen zijn Abba niet,laat staan dat zij Zijn Naam kenden.
Zijn Naam die zo’n grote betekenis heeft voor hen die naar Zijn voornemen geroepen zijn.
Meer willen weten over de verloren identiteit van de zogenoemde zoon?
Een van de vele studies over de verloren identiteit van de zoon is deze:

Klik om toegang te krijgen tot Deweg-PDF.pdf

Meer willen weten over de Naam van Abba?
Een van de vele studies over de Naam is deze:
http://www.fossilizedcustoms.com/third.html


door 2 reacties

Voor wie de Galatenbrief geschreven is….

Uitgaande van het feit, dat het Abba YHWH alleen om de kinderen Israels en hun metgezellen gaat, kunnen we de volgende verzen in een ander perspectief gaan verstaan, dan dat wij eertijds uitgelegd hebben gekregen.
Ik wil beginnen met de brief, die bij ons bekend staat als Galaten, maar in werkelijkheid was die naam “galutyah”, wat “bannelingen van YHWH” betekent.
Dat refereert weer aan de roeping van de apostelen die door Yahshua/Yeshua aan hen was gegeven, omdat zij “veeleer tot de verloren schapen van het huis Israels” moesten gaan. Aangezien Yahuda/Juda altijd bekend bleef, waren die verloren schapen van het huis Israels niemand anders dan de afstammelingen én hun metgezellen,van de tien, die verbannen en verstrooid werden.
Galutyah/Galaten 1:

1 Shaul, een apostel , niet van mensen, noch door een mens, maar door Yahshua/Yeshua ha Moshiach, en Abba YHWH, die hem uit de dood opgewekt heeft;
2 En alle Yisraelitische broers, die met mij zijn, tot de Yisraelitische gemeenten/Kehilah van Galutyah:

Voetnoot:

1 Letterlijke betekenis “”de bannelingen van Yah” (Yah is de verkorte vorm van YHWH) De hebreeuwse wortel voor Diaspora is galut ,vandaar de term GALUT-YAH .Sprekend met Cepha/Petrus, zijn dezen het verkoren volk van verspreide verstrooiden in het hedendaagse Turkeye en de voormalige omgeving van Aramenië.
2 De engelse term “gentile” komt mogelijk van het woord “galut (verbanning) door de L en de T om te keren en de N aan het eind toe te voegen “ als het woord “gentile,” welke zelfs etymologicalische banden heeft met de bannelingen van Yisrael : Ezra 4:1, Eerste Kronieken 5:6, Ezechiel 25:3 allen gebruiken “galut ” of een vorm van dat woord door het woord “exiles” te beschrijven vna de beide huizen van Yisraelof . De omgeving van Galatië had belangrijke minderheden van beide huizen in de eerste eeuw.
3 Sinds de gemeenten/Kehilah van israel op de Torah waren gebaseerd, schrijft hij aan de bannelingen van de tien stammen, die een volledige gehoorzaamheid verlangen aan een Torah leefstijl.

Wordt vervolgd.

Shalom, Hadassah


door 1 reactie

Yeshua/Yahushua is YHWH gemanifesteerd in mens en Echad

Yahushua is YHVH gemanifesteerd in mens en Echad
Echad betekent één en dezelfde, hoewel in verschillende verschijningen

De 32:39 Ziet nu, dat Ik, Ik DIE ben, en geen Elohim met Mij, Ik dood en maak levend; Ik versla en Ik heel; en er is niemand, die uit Mijn hand redt!
De 4:35 U is het getoond, opdat gij wetet, dat YHVH Die Elohim is; er is niemand meer dan Hij alleen!
1Sa 2:2 Er is niemand heilig, gelijk YHVH; want er is niemand dan Gij, en er is geen rotssteen, gelijk onze Elohim!
1Sa 11:3 Toen zeiden tot hem de oudsten Jabes: Laat zeven dagen van ons af, dat wij boden zenden in al de landpalen van Israel; is er dan niemand, die ons verlost, zo zullen wij tot u uitgaan.
2Sa 7:22 Daarom zijt Gij groot, YHVH Elohim! Want er is niemand gelijk Gij, en er is geen Elohim dan alleen Gij, naar alles, wat wij met onze oren gehoord hebben.

1e getuige van bovenstaande woorden:
Jes 43:13 Ook eer de dag was, ben Ik, en er is niemand, die uit Mijn hand redden kan; Ik zal werken, en wie zal het keren?
Jes 45:5 Ik ben YHVH, en niemand meer, buiten Mij is er geen Elohim; Ik zal u gorden, hoewel gij Mij niet kent.
Jes 45:6 Opdat men wete, van den opgang der zon en van den ondergang, dat er buiten Mij niets is, Ik ben YHVH, en niemand meer.
Jes 45:18 Want alzo zegt YHVH, Die de hemelen geschapen heeft, Die Elohim, Die de aarde geformeerd, en Die ze gemaakt heeft; Hij heeft ze bevestigd, Hij heeft ze niet geschapen, dat zij ledig zijn zou, maar heeft ze geformeerd, opdat men daarin wonen zou: Ik ben YHVH, en niemand meer.
Jes 45:22 Wendt U naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden der aarde! want Ik ben Elohim, en niemand meer.

Jes 45:21 Verkondigt en treedt hier toe, ja, beraadslaagt samen: wie heeft dat laten horen van ouds her? Wie heeft dat van toen af verkondigd? Ben Ik het niet, YHVH? en er is geen Elohim meer behalve Mij, een rechtvaardig Elohim, en een Heiland, niemand is er dan Ik.
Jes 47:8 Nu dan, hoor dit, gij weelderige! die zo zeker woont, die in haar hart zegt: Ik ben het, en niemand meer dan ik: ik zal geen weduwe zitten, noch de beroving van kinderen kennen.
Jes 47:10 Want gij hebt op uw boosheid vertrouwd; gij hebt gezegd: Niemand ziet mij; uw wijsheid en uw wetenschap heeft u afkerig gemaakt; en gij hebt in uw hart gezegd: Ik ben het, en niemand meer dan ik.

Tweede getuige

Joe 2:27 En gij zult weten, dat Ik in het midden van Israel ben, en dat Ik YHVH uw Elohim, ben, en niemand meer; en Mijn volk zal niet beschaamd worden in eeuwigheid.

Sluitend volgt dan:

Mt 11:27 Alle dingen zijn Mij overgegeven van Mijn Vader; en niemand kent den Zoon dan de Vader, noch iemand kent den Vader dan de Zoon, en dien het de Zoon wil openbaren.
Eén Echad:
Mt 19:17 En Hij zeide tot hem: Wat noemt gij Mij goed? Niemand is goed dan Een, Elohim. Doch wilt gij in het leven ingaan, onderhoud de geboden.
De grote bevestiging van bovenstaande stelling:

Joh 9:4 Ik moet werken de werken Desgenen, Die Mij gezonden heeft, zolang het dag is; de nacht komt, wanneer niemand werken kan.
Joh 10:18 Niemand neemt hetzelve van Mij, maar Ik leg het van Mijzelven af; Ik heb macht hetzelve af te leggen, en heb macht hetzelve wederom te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.

Joh 14:6 Yahushua zeide tot hem: Ik ben de Weg, en de Waarheid, en het Leven. Niemand komt tot den Vader, dan door Mij.
7 Indien gijlieden Mij gekend hadt, zo zoudt gij ook Mijn Vader gekend hebben; en van nu kent gij Hem, en hebt Hem gezien.
8 Filippus zeide tot Hem: Meester, toon ons den Vader, en het is ons genoeg.
9 Yahushua zeide tot hem: Ben Ik zo langen tijd met ulieden, en hebt gij Mij niet gekend, Filippus? Die Mij gezien heeft, die heeft den Vader gezien; en hoe zegt gij: Toon ons den Vader?
10 Gelooft gij niet, dat Ik in den Vader ben, en de Vader in Mij is? De woorden, die Ik tot ulieden spreek, spreek Ik van Mijzelven niet, maar de Vader, Die in Mij blijft, Dezelve doet de werken.
11 Gelooft Mij, dat Ik in den Vader ben en de Vader in Mij is; en indien niet, zo gelooft Mij om de werken zelve.

 


door Een reactie plaatsen

Handelingen 15 nader bekeken

Shalom,

Al lezende in dit hoofdstuk, kwam ik tot een inzicht die ik graag wil delen en daarbij stel ik de volgende vragen:

Wat kunnen we leren van Handelingen 15?
Wat staat er werkelijk?
Is ons zicht beïnvloed door afgeleide en afgezwakte argumenten?

Alvorens daar verder mee te gaan, zet ik eerst de tekst neer en zal dan de gedachte en inzicht die ik zo kreeg naar voren halen. Graag zou ik hier aanvulling van geïnteresseerden aan willen toevoegen.

Je kunt deze tekst lezen als een geschiedenis en je kunt het lezen om het nader te bestuderen. Daarbij is van belang te weten door welke bril je kijkt en dat zijn we lang niet altijd bewust.
Velen hebben door christelijk onderwijs geleerd sowieso de wet oftewel instructies aan de kant te schuiven omdat zo zegt men, de wet afgedaan heeft.En daar heeft men dan allerlei argumenten voor.Eeuwen van dit onderwijs laat wel zijn sporen na.
Vergeten wordt over het algemeen dat ten tijde van deze gebeurtenis, het zogenoemde Nieuwe Testament in het geheel niet geschreven was en de mensen die bij deze gebeurtenis in Handelingen 15 spraken vanuit de kennis van het zogenoemde Oude Testament.
Verder moeten we aannemen dat alle wetten of instructies NIET van Abba YHWH afkomstig zijn. Ook niet ten tijde van Handelingen 15.
Elke leer of doctrine heeft zijn eigen wetten door mensen erbij gemaakt. Alleen die van Abba YHWH zijn levensvatbaar in alle opzichten. Later hierover meer.
Laten we kijken naar Handelingen 15:1

“En sommigen, die afgekomen waren van Judea, leerden de broederen, zeggende: Indien gij niet besneden wordt naar de wijze van Mozes, zo kunt gij niet zalig worden.
2 Als er dan geen kleine wederstand en twisting geschiedde bij Paulus en Barnabas tegen hen, zo hebben zij geordineerd, dat Paulus en Barnabas, en enige anderen uit hen, zouden opgaan tot de apostelen en ouderlingen naar Jeruzalem, over deze vraag.
3 Zij dan, van de Gemeente uitgeleid zijnde, reisden door Fenicie en Samarie, verhalende de bekering der heidenen; en deden al den broederen grote blijdschap aan.
4 En te Jeruzalem gekomen zijnde, werden zij ontvangen van de Gemeente, en de apostelen, en de ouderlingen; en zij verkondigden, wat grote dingen YHWH met hen gedaan had.
5 Maar, zeiden zij, er zijn sommigen opgestaan van die van de sekte der Farizeen, die gelovig zijn geworden, zeggende, dat men hen moet besnijden, en gebieden de wet van Mozes te onderhouden.
6 En de apostelen en de ouderlingen vergaderden te zamen, om op deze zaak te letten.
7 En als daarover grote twisting geschiedde, stond Petrus op en zeide tot hen: Mannen broeders, gij weet, dat God van over langen tijd onder ons mij verkoren heeft, dat de heidenen door mijn mond het woord des Evangelies zouden horen, en geloven.
8 En YHWH, de Kenner der harten, heeft hun getuigenis gegeven, hun gevende den Ruach HaKodesh/Heiligen Geest, gelijk als ook ons;
9 En heeft geen onderscheid gemaakt tussen ons en hen, gereinigd hebbende hun harten door het geloof.
10 Nu dan, wat verzoekt gij YHWH, om een juk op den hals der discipelen te leggen, hetwelk noch onze vaders, noch wij hebben kunnen dragen?
11 Maar wij geloven, door de genade van Yahshua HaMashiach, zalig te worden, op zulke wijze als ook zij.
12 En al de menigte zweeg stil, en zij hoorden Barnabas en Paulus verhalen, wat grote tekenen en wonderen YHWH door hen onder de heidenen gedaan had.
13 En nadat deze zwegen, antwoordde Jakobus, zeggende: Mannen broeders, hoort mij.
14 Simeon heeft verhaald hoe YHWH eerst de heidenen heeft bezocht, om uit hen een volk aan te nemen voor Zijn Naam.
15 En hiermede stemmen overeen de woorden der profeten, gelijk geschreven is:
16 Na dezen zal Ik wederkeren, en weder opbouwen de tabernakel van David, die vervallen is, en hetgeen daarvan verbroken is, weder opbouwen, en Ik zal denzelven weder oprichten.
17 Opdat de overblijvende mensen YHWH zoeken, en al de heidenen, over welken Mijn Naam aangeroepen is, spreekt de YHWH, Die dit alles doet.
18 YHWH zijn al Zijn werken van eeuwigheid bekend.
19 Daarom oordeel ik, dat men degenen, die uit de heidenen zich tot YHWH bekeren, niet beroere;
20 Maar hun zal aanschrijven, dat zij zich onthouden van de dingen, die door de afgoden besmet zijn, en van hoererij, en van het verstikte, en van bloed.
21 Want Mozes heeft er van oude tijden in elke stad, die hem prediken, en hij wordt op elken sabbat in de synagogen gelezen.

“En sommigen” uit vers 1, wie waren dat?
In vers 5 komen we een beschrijving tegen. Die “sommigen” kwamen oorspronkelijk uit de sekte der Farizeeën en waren gelovig geworden. Dat wil zeggen ze hadden zich bekeerd, maar….ze waren nog steeds beïnvloed met de farizeese wetten ( zie vers 10, welke een beschrijving is van deze wetten, die van Abba YHWH zijn van geheel andere aard, zie Deut. 30:11-14 en de uitwerking in 14 en15) en gebruiken, die ze van kindsbeen af geleerd hadden én gedaan hadden.
Deze “sommigen”legden aan anderen de zware wetten en gebruiken op van de farizeese leer en dat bracht beroering. Daarbij zeiden zij dat als de bekeerlingen niet naar de wijze van Mozes besneden waren, zij niet behouden waren.Ze spraken vanuit een dwaling door de mensen én de gebruiken van de wet der Farizeeën betreffende vleselijke besnijdenis op te leggen, daarbij benadrukkend- ook al vanuit het gezichtspunt van de wetgeleerden) dat als de mensen zich dan niet op deze manier lieten besnijden, ze OOK NIET behouden zouden worden.
Dat is de leer van de wetgeleerden ten voeten uit.Maar ook van alle menselijke religie.
Zware menselijke instructies opleggen op voorwaarde van een verdienste.
En dat bracht daar in Handelingen een beroering teweeg.
In vers vijf kun je tussen de regels door lezen dat deze “sommigen”uit vers een, de mensen zowel de besnijdenis (volgens de voorschriften en regels van de wetgeleerden opleggen) en dat men de wet van Mozes ( volgens de voorschriften en regels van de wetgeleerden) moest gebieden.
Velen vandaag aan de dag missen het onderscheid in deze dingen en halen een en ander door elkaar.
Men zegt dat er helemaal geen besnijdenis meer hoeft en er helemaal geen wet van Mozes meer hoeft en dan haalt men oa deze tekst aan. Maar wat zij bedoelen, staat er niet.
Er is hier in Handelingen een beroering ontstaan, omdat “sommigen” ,die de leer van de Farizeeën nog niet afgelegd hadden, anderen die leer oplegden. Die leer week volkomen af van de instructies van Abba YHWH. Lees de vrijmakende woorden maar in Deuteronomium 30.
Het is een strijd door de eeuwen geworden en we beleven eigenlijk elke keer Handelingen 15, als menselijke interpretatie geconfronteerd wordt met het levendmakende Woord/instructies van Abba YHWH.
Men noemt mensen die Abba’s instructies hebben ontdekt als levenswijze, wettisch en hoogmoedig omdat, zoals men veelal zegt,degenen die Zijn geboden willen doen, een en ander willen verdienen.
Dat komt omdat de leugen tot op heden voortduurt, zodat Abba YHWH volgens de tegenstander de eer niet mag krijgen.

Als we het onderscheid gaan zien, dan kunnen we de verzen 19 tot en met 21 ook begrijpen.
Men is naar Jeruzalem afgereisd en heeft de zaak/beroering voorgelegd en Petrus haalt iets aan uit de profeet Amos. Nadat de zaak duidelijk geworden is en men is gaan inzien dat de wet der schriftgeleerden overboord moet, zodat alleen de wet/instructies van YHWH (denk aan Deut.30) gevolgd behoren te worden, voegt Petrus eraan toe dat men degenen uit de heidenen (akrobustia= afgeweken voormalige en afstammelingen van de overige stammen Israels, gezien de roeping van verschillende apostelen, zie oa Petrus en Jacobus) “zal aanschrijven, dat zij zich onthouden van de dingen die door de afgoden besmet zijn, en van hoererij en van het verstikte en van bloed”. Dat lijkt weinig, maar vergeet niet dat ze in een heidense omgeving leefden en dat hun levenswijze direct opviel.
Verder voegt Petrus er aan toe “Want Mozes heeft er van oude tijden in elke stad die hem prediken en hij (dat is de wet/instructies van Mozes volgens YHWH’s richtlijnen) wordt op elken sabbat in de synagogen gelezen”.

Met andere woorden, als de bekeerlingen naar de plaatsen kwamen, alwaar ze de oudsten hoorden die in de voetsporen van Yahshua leerden en voortgegaan waren met de wet en levenswijze van Abba YHWH, dan hoorden en leerden zij de wetten van de schriftgeleerden overboord te gooien. Dan leerden zij om te doen naar de wil van de Vader, zoals Hij het hen voorschreef vanuit Zijn Woord,tot dan nog steeds het Oude Testament, daar het Nieuwe Testament niet geschreven was.
Wij kunnen met “besneden” blik terugkijken en zien dat YHWH’s instructies nog steeds gelden en dat het N.T vanuit die optiek beschreven is.
Zie het geheimenis vanaf vers 12:

“12 En al de menigte zweeg stil, en zij hoorden Barnabas en Paulus verhalen, wat grote tekenen en wonderen YHWH door hen onder de heidenen gedaan had.
13 En nadat deze zwegen, antwoordde Jakobus, zeggende: Mannen broeders, hoort mij.
14 Simeon heeft verhaald hoe YHWH eerst de heidenen(akrobustia=afgewekenen) heeft bezocht, om uit hen een volk aan te nemen voor Zijn Naam.
15 En hiermede stemmen overeen de woorden der profeten, gelijk geschreven is:
16 Na dezen zal Ik wederkeren, en weder opbouwen de tabernakel van David, die vervallen is, en hetgeen daarvan verbroken is, weder opbouwen, en Ik zal denzelven weder oprichten.
17 Opdat de overblijvende mensen YHWH zoeken, en al de heidenen, over welken Mijn Naam aangeroepen is, spreekt YHWH, Die dit alles doet (Amos 9:11,12)“.

Al ten tijde van Yahshua’s rondwandeling op aarde is er een aanzet gekomen om uit hen (Lo-Ammi/Hosea) een volk te nemen, opdat de overblijvende mensen YHWH zoeken.
Dat stemt overeen met de eerstgeboortezegen van Jacob die hij aan de jongste (Efraïm)van Jozef gaf:
Genesis 48 vanaf vers “13 En Jozef nam die beiden, Efraim met zijn rechterhand, tegenover Israels linkerhand, en Manasse met zijn linkerhand, tegenover Israels rechterhand, en hij deed hen naderen tot hem.
Ge 48:14 Maar Israel strekte zijn rechterhand uit, en leide die op het hoofd van Efraim, hoewel hij de minste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse; hij bestierde zijn handen verstandelijk; want Manasse was de eerstgeborene.
Ge 48:17 Toen Jozef zag, dat zijn vader zijn rechterhand op het hoofd van Efraim leide, zo was het kwaad in zijn ogen, en hij ondervatte zijns vaders hand, om die van het hoofd van Efraim op het hoofd van Manasse af te brengen.
Ge 48:20 Alzo zegende hij ze te dien dage, zeggende: In u zal Israel zegenen, zeggende: God zette u als Efraim en als Manasse! En hij zette Efraim voor Manasse”.

YHWH weet wat moet en gaat volgens Zijn orde te werk.
Zie Jer 31:9:
“Zij zullen komen met geween, en met smekingen zal Ik hen voeren; Ik zal hen leiden aan de waterbeken, in een rechte weg, waarin zij zich niet zullen stoten; want Ik ben Israel tot een Vader, en Efraim is Mijn eerstgeborene.

Jer 31:20 Is niet Efraim Mij een dierbare zoon, is hij Mij niet een troetelkind? Want sinds Ik tegen hem gesproken heb, denk Ik nog ernstelijk aan hem; daarom rommelt Mijn ingewand over
Ps 108:8 (108–9) Gilead is mijn, Manasse is mijn, en Efraim is de sterkte mijns hoofds; Juda is mijn wetgever.

Juda zal naar Israel/Efraim gaan. De jongste van de twee huizen (oa Ez.37) zal naar de oudste gaan:

Jer.3:18 In die dagen zal het huis van Juda gaan tot het huis van Israel; en zij zullen te zamen komen uit het land van het noorden, in het land, dat Ik uw vaderen ten erve gegeven heb.

Er ligt zo’n diepte, genade en liefde (betekent in het Hebr. Bescherming en voorziening!!) in YHWH plan:16 Na dezen zal Ik wederkeren, en weder opbouwen de tabernakel van David, die vervallen is, en hetgeen daarvan verbroken is, weder opbouwen, en Ik zal denzelven weder oprichten.
17 Opdat de overblijvende mensen YHWH zoeken, en al de heidenen, over welken Mijn Naam aangeroepen is, spreekt YHWH, Die dit alles doet (Amos 9:11,12)“.

YHWH zegene U en Hij behoedde U, YHWH doe Zijn aangezicht over U lichten en zij u genadig, YHWH verheffe Zijn aanschijn over U en geve u Zijn shalom.

Hadassah 29-4-2009
Kopieren en overnemen zoveel als nodig is, zonder iets te wijzigen of te verkorten.


door Een reactie plaatsen

Bijzondere vrouw voor de zoon der belofte

Bijzondere vrouw voor de zoon der belofte.

Aandachtig lezende de geschiedenis hoe de knecht van Abraham uitgezonden werd om een vrouw voor Izaäk te vinden, zie ik een onderwijzing die van levensbelang is voor onze houding ten aanzien van onze kinderen.

Was het niet zo dat YHVH instructies gaf om voor de kinderen der Israelieten geen vreemde vrouwen of mannen te nemen buiten de kinderen Israels?

Hebben we niet gezien in de geschiedenis van oa Salomo dat vreemde vrouwen hem in ongehoorzaamheid brachten door voor hen hoogten etc te bouwen?
Hebben we niet gelezen in het boek Ezra over de vreemde vrouwen en hun kinderen, die weggezonden moesten worden?

Heeft YHVH niet Zelf de vrouw een scheidsbrief gegeven omdat zij Zijn instructies hardnekkig in de wind sloeg en andere goden achterna ging?

Dat moet ons toch heel alert maken.

Laten we hoofdstuk 24 van Genesis nader bekijken.
Daar is een knecht die over alles wat Abraham heeft gesteld is.
Eliëzer kwam uit Damascus en zou alles geërfd hebben, zoals we kunnen opmaken uit

Genesis 15:2 Toen zeide Abram: Meester, YHWH! wat zult Gij mij geven, daar ik zonder kinderen heenga en de bezorger van mijn huis is deze Damaskener Eliezer?

Het woord “bezorger” staat voor lid van een familie.

En deze Eliëzer moet zweren dat hij geen vrouw mee terug zal nemen, die niet uit Abrahams maagschap en land afkomstig is. Het moest geen heiden zijn maar een Israliet.

2 Zo sprak Abraham tot zijn knecht, den oudste van zijn huis, regerende over alles, wat hij had: Leg toch uw hand onder mijn heup,
3 Opdat ik u doe zweren bij YHVH, den Elohim des hemels, en den God der aarde, dat gij voor mijn zoon geen vrouw nemen zult van de dochteren der Kanaanieten, in het midden van welke ik woon;
4 Maar dat gij naar mijn land, en naar mijn maagschap trekken, en voor mijn zoon Izak een vrouw nemen zult.

Het nakomelingschap moest onder alle beding zuiver blijven en een vreemde vrouw zou de kinderen nadelig kunnen beïnvloeden inzake alles wat YHVH Abraham geboden had…
YHVH, de Elohim des hemels, Die mij uit mijns vaders huis en uit het land mijner maagschap genomen heeft, en Die tot mij gesproken heeft, en Die mij gezworen heeft, zeggende: Aan uw zaad zal Ik dit land geven! Die Zelf zal Zijn Engel voor uw aangezicht zenden, dat gij voor mijn zoon van daar een vrouw neemt.
8 Maar indien de vrouw u niet volgen wil, zo zult gij rein zijn van dezen mijn eed; alleenlijk breng mijn zoon daar niet weder heen.

Toen zweerde Abrahams knecht en legde zijn hand onder de heup van Abraham, zoals Abraham hem gevraagd had, zie Gen.24:9

Toen legde de knecht zijn hand onder de heup van Abraham, zijn heer, en hij zwoer hem over deze zaak.

Wanneer u dan deze geschiedenis verder aandachtig leest, komen we een kenmerk tegen dat Abba YHVH inderdaad Zijn zegen geeft aan dit gebeuren, daar Rebekka een afstammeling is van haar voorvader en grootvader Terah; deze is tevens de vader van Abraham.

Eliëzer vraagt haar in vers 47:

47 Toen vraagde ik haar, en zeide: Wiens dochter zijt gij? En zij zeide: De dochter van Bethuel, den zoon van Nahor, welken Milka hem gebaard heeft.

Genesis 11:26 En Terah leefde zeventig jaren, en gewon Abram, Nahor en Haran.
27 En deze zijn de geboorten van Terah: Terah gewon Abram, Nahor en Haran; en Haran gewon Lot.
28 En Haran stierf voor het aangezicht zijns vaders Terah, in het land zijner geboorte, in Ur der Chaldeen.
29 En Abram en Nahor namen zich vrouwen; de naam van Abrams huisvrouw was Sarai, en de naam van Nahors huisvrouw was Milka, een dochter van Haran, vader van Milka, en vader van Jiska.

Genesis 22:

20 En het geschiedde na deze dingen, dat men Abraham boodschapte, zeggende: Zie, Milka heeft ook Nahor, uw broeder, zonen gebaard:
21 Uz, zijn eerstgeborene, en Buz, zijn broeder, en Kemuel, den vader van Aram,
22 En Chesed, en Hazo, en Pildas, en Jidlaf, en Bethuel;
23 (En Bethuel gewon Rebekka) deze acht baarde Milka aan Nahor, den broeder van Abraham.

Rebekka blijkt dus een achternicht te zijn van Izaäk .

In de opgetekende geschiedenis lezen we dat Laban als broer van Rebekka naar voren komt om de zaken te doen. Hij is waarschijnlijk de oudste zoon en deze heeft specifieke verantwoordelijkheden, wat wij in het westen vergeten zijn:

Genesis 24:29 En Rebekka had een broeder, wiens naam was Laban; en Laban liep tot dien man naar buiten tot de fontein.
30 En het geschiedde, als hij dat voorhoofdsiersel gezien had, en de armringen aan de handen zijner zuster; en als hij gehoord had de woorden zijner zuster Rebekka, zeggende: Alzo heeft die man tot mij gesproken, zo kwam hij tot dien man, en ziet, hij stond bij de kemelen, bij de fontein.
31 En hij zeide: Kom in, gij, gezegende des YHVH’s! waarom zoudt gij buiten staan? want ik heb het huis bereid, en de plaats voor de kemelen.

Belangrijk om te vermelden dat Laban de Naam wist, omdat hij zegt : Kom in gij gezegende des YHVH’s!

Een gezegende des YHVHs is iemand op wie de Naam van YHVH rust.
Niet een titel, maar de Eigennaam van de Allerhoogste!
Zie Numeri 6:27
Alzo zullen zij Mijn Naam op de kinderen Israels leggen; en Ik zal hen zegenen.

Later komt ook vader Bethuël en is eensgezind met zijn zoon als zij zeggen in vers 50:

50 Toen antwoordde Laban, en Bethuel, en zeiden: Van YHVH is deze zaak voortgekomen; wij kunnen kwaad noch goed tot u spreken.
51 Zie, Rebekka is voor uw aangezicht; neem haar en trek henen; zij zij de vrouw van den zoon uws heren, YHVH gesproken heeft!

En Eliëzer geeft dan YHVH alle eer:

52 En het geschiedde, als Abrahams knecht hun woorden hoorde, zo boog hij zich ter aarde voor YHVH.
En dan zien we de gewilligheid van de toekomstige bruid in vers 54-58 naar voren komen:
54 Toen aten en dronken zij, hij en de mannen, die bij hem waren; en zij vernachtten, en zij stonden des morgens op, en hij zeide: Laat mij trekken tot mijn heer!
55 Toen zeide haar broeder, en haar moeder: Laat de jonge dochter enige dagen, of tien, bij ons blijven; daarna zult gij gaan.
56 Maar hij zeide tot hen: Houdt mij niet op, dewijl YHVH mijn weg voorspoedig gemaakt heeft! laat mij trekken, dat ik tot mijn heer ga.
57 Toen zeiden zij: Laat ons de jonge dochter roepen, en haar mond vragen.
58 En zij riepen Rebekka, en zeiden tot haar: Zult gij met dezen man trekken? En zij antwoordde: Ik zal trekken.

Er werden geschenken overhandigd en zij zegenen Rebekka, vers 60:
59 Toen lieten zij Rebekka, hun zuster, en haar voedster trekken, mitsgaders Abrahams knecht en zijn mannen.
60 En zij zegenden Rebekka, en zeiden tot haar: O, onze zuster! wordt gij tot duizenden millioenen, en uw zaad bezitte de poort zijner haters!

Houdt goed vast dat deze mensen de Naam van YHVH kenden en uitspraken.
Houdt goed vast dat zij geloofden en praktiseerden wat YHVH geboden had om dat te doen.
Houdt goed vast dat Yeshua hierin geëerd en wordt daar Yeshua gisteren en heden dezelfde is en in der eeuwigheid.
Laten we het niet zelf in vullen ,maar gewoon aannemen wat YHVH’s Schrift ons voorhoudt.

Toen Eliëzer en Rebekka teruggingen naar Izaäk,die in het veld gegaan was om te bidden
63 En Izak was uitgegaan om te bidden in het veld, tegen het naken van den avond; en hij hief zijn ogen op en zag toe, en ziet, de kemelen kwamen!

zien we opnieuw iets zuivers en bevalligs in Rebekka…

64 Rebekka hief ook haar ogen op, en zij zag Izak; en zij viel van den kemel af.
65 En zij zeide tot den knecht: Wie is die man, die ons in het veld tegemoet wandelt? En de knecht zeide: Dat is mijn heer! Toen nam zij den sluier, en bedekte zich.

Ze wil zich voor hem bewaren en dat op het moment dat zij hem werkelijk persoonlijk zal ontmoeten,de sluier verwijderd wordt…Zou het zo zijn?

Daarna vertelt de knecht alle wederwaardighden

66 En de knecht vertelde aan Izak al de zaken, die hij gedaan had.

Het is zo mooi en sluitend hoe een zaak van Abba YHVH alle kenmerken heeft van Zijn zegen….

67 En Izak bracht haar in de tent van zijn moeder Sara; en hij nam Rebekka, en zij werd hem ter vrouw, en hij had haar lief. Alzo werd Izak getroost na zijner moeders dood.

Deze geschiedenis is een troost en versterking voor oprechte ouders, die hun kinderen in de lijn van Abraham willen laten opgroeien.
Wat denkt u?
Zou het in deze tijd niet meer hoeven?

@Hadassah met dank aan Abba YHVH.