Eens schreef ik als tiener de voor mij schrijnende realiteit, dat het beter was alleen te zijn dan samen te strijden om een verschillend doel.
Hoewel ik de vriendschap gezien de persoonlijke omstandigheden zo nodig had, heb ik die verbroken, omdat de geestelijke waarheid mij kostbaarder was. Die breuk maken heeft me diep geraakt, maar tevens was daar psalm 25 welke troost gaf.
Vaker in mn leven heb ik omwille van Zijn Waarheid knopen moeten doorhakken, ook al kostte mij dat het aanzien van de meerderheid.
Wat heeft het mij gebracht?
Sterker in de overtuiging dat de parel uit de gelijkenis de prijs waard is. De prijs gaat gepaard met lijden, afwijzing door mensen, maar nimmer afwijzing van Abba YHVH!
Ik schreef “Buitenomme”.. Dat is een pad buiten de stad of dorp. Er buiten. De buitenomme is merendeels mijn pad, vooral om dat kostbare wat ik ontvangen heb veilig te stellen.
Buitenom gaan leerde ik al vroeg. Niet als kind besprenkeld, niet kerkelijk meelevend en toch voornamelijk thuis bepaalde bijbelse normen meekrijgen, alsmede het motief waarom er amper kerkgang was. Bekend als ik was met huisgezelschap en thuislezen, maakte dat zich een fundament vormde om van YHVH Zelf geleerd te worden en niet via via.
De jaren van apart gezet te worden en in voortschrijdend inzicht overtuigd te worden, brachten doelgerichtheid en tevens vervreemding. Niet voor mij die de overige gelederen goed kende door hun spraak, gelaat en gewaad, maar voor hen, die mij als vreemde beschouwen, omdat ik de hun bekende spraak niet heb, noch hun gelaat en gewaad. Maar eruit gaan was allang begonnen, ook toen mijn vader op zondag naar een plaats wandelde waar de bijbel geopend werd,samen met zijn vader.
Zo duidelijk zijn de woorden en zo dierbaar ook, uit Joh 14:26, dat Yeshua heen zou gaan en de Trooster, de Geest van Heiligheid zou komen om “u”, dus ook ik, indachtig maken zou, alles wat Yeshua geleerd/onderwezen had.
Haalt Hij niet in het Hogepreisterlijk gebed het volgende aan?
Joh 17:20 En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor degenen, die door hun woord in Mij geloven zullen.
maar ook voor degenen, die door hun woord in Mij geloven zullen….
…voor degenen die door hun woord in Mij geloven zullen!! Hun, dat zijn degenen die het Woord der Waarheid doorgeven en doorgegeven hebben. Van Hem geleerd. Niet van een universiteit, maar rechtstreeks van Zijn Geest ontvangen.
Wat mij opvalt is, dat veel mensen heil zien in voorgangers en dominees en het aan hen overlaten in plaats van zelf te onderzoeken. De reformatie heeft helaas tussenpersonen in stand gehouden in plaats van de mensen op te roepen zelf te onderzoeken. Dát is discipelen maken.
Het juk der jeugd, maar zeker ook de leiding van de Geest der Heiligheid en tevens de honger naar het Wezen van de Schepper, hebben mij een besef gegeven om mensen op te roepen het allereerst bij de Vader te zoeken. te vragen of Hij hen de ogen wil openen. Dat oprechte gebed zal beantwoord worden.
Onlangs was ik ergens waar de spreker weinig hoop gaf. Zo héél anders nodigt het Woord. Zó dankbaar dat Hij mij al in mijn kindertijd op het oog had en tot mij sprak al begreep ik niet dat dat voor mij bedoeld was, omdat ik werd geleerd dat er alleen maar hel en verdoemenis wachtte,maar ik bewaarde de woorden in mijn hart.
Wat heb ik mij in mn tienertijd hartstochtelijk afgevraagd hoe de weg naar de Vader was, dat ik die kon inslaan. Abba Vader heeft die vraag gehoord en bewaard. Op Zijn tijd ging de hemel open. De dankbaarheid die eruit voortvloeide, maakte dat ik Hem volkomen dienen wilde maar wel met Zijn Hulp.
Het onbesprenkelde kind kreeg aanwijzingen om volwassen de geloofsdoop te beleven zonder enige kerkelijke inmenging,maar wel met enkele dierbare getuigen. In zee, nabij Bloemendaal, samen met haar gezin. Wie geloofd zal hebben en gedoopt zal zijn…Niet andersom maar in de juiste volgorde.
Buiten het gangbare om,zodat de eer rechtstreeks naar de Heilige Israels kon gaan. Zó dankbaar!
En nadien, in de buitenomme de openbaring aangaande de shabbat. De bijbelse van avond tot avond. Doen wat het Woord der Waarheid zegt. Niets meer en nioets minder. In alle eenvoud. Zoals Yeshua deed.Hij ging ons voor om ons de verbondsvoorwaarden te leren. En later, op Zijn tijd kwamen daar de bijbelse feesten bij, Zijn invulling, Zijn profetische plan die in de feesten liggen. Zo fijn om dat te mogen praktiseren.
Eerlijk gezegd, ik kan er uren over schrijven, over vertellen. Over de Zoon Die uit ontferming onze zonden op Zich nam, zodat wij vrijelijk tot de Vader mogen gaan.
Ik heb echt een uittocht beleefd, precies zoals Hij mij in 1978 in een droom vertelde.
Maar Hij vertelde méér…dat ik mocht gaan delen van wat Hij aan mij toevertrouwd had en dat resulteerde onder andere in Tegentlicht. Als Hij iets zegt, geeft Hij de toerusting erbij.
Dankbaar ben ik dat mijn grootvader de kerk verliet en de bijbel eenvoudig uitlegde in de huizen waar hij welkom was. Ik weet dit van mijn vader, die met hem meeging. Mijn vader, die weigerde geloofsbelijdenis te doen omdat hij zei niet wedergeboren te zijn. Dat is principe tonen! Onwillekeurig ligt daar het begin van mn pad denk ik, alhoewel bij het klimmen der jaren mij dat pad veel duidelijker wordt.
Benieuwd wat ik nog meer zal gaan ontdekken!
Waarom ik dit deel?
Omdat het Woord der Waarheid veelal bedekt wordt in plaats van onversneden aangereikt te worden. Yeshua ging ons voor. Oprecht vragen naar de Weg, daar krijgen wij antwoord op. Lten wij gaan doen wat Hij ons wijst.
Joh 17:15 Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart van den boze.
Joh 17:16 Zij zijn niet van de wereld, gelijkerwijs Ik van de wereld niet ben.
Joh 17:17 Heilig ze in Uw waarheid; Uw woord is de waarheid.
Genesis 3:15; Ezechiël 37; Markus 16;Handelingern 2; Romeinen 9 tm 11.
…..







