Tegenhetlicht

Terug naar de Oude paden


Een reactie plaatsen

Middelijkerwijs

fit

Gedurende het leven ontdekken we dat Abba Vader ons leren wil ons niet op zekerheden te focussen en dat doet Hij, zoals ik in mijn eigen leven ervaar, door niet altijd op dezelfde wijze iets aan mij duidelijk te maken, maar achteraf is altijd Zijn hart en hand erin geweest.

Mensen die op de een of andere manier liever geven willen dan ontvangen en zich niet bewust zijn van hun eigen echte behoeftes, laat Hij op bepaalde momenten zien dat de tijd van ontvangen is aangebroken.

Vaak laat Hij dan de leegte van het leeggeworden hart naar boven komen en dat voelt ongemakkelijk en vreemd. Het gaat met allerlei gedachten gepaard, want gevende mensen willen blijven geven en nu wordt het hen als het ware ontnomen.

Geven is in het leven van gevende mensen belangrijker dan ontvangen, maar we kunnen alleen geven wanneer we zelf gevuld zijn en dat weet onze Schepper in Wiens dienst gevende mensen willen zijn.

Men kan in geven doorgaan zonder stil te staan bij zichzelf. Misschien omdat men het niet geleerd heeft of omdat de opvoeding vrij calvinistisch was.

Vanmorgen las ik dat de redeneringen die in het hart opkomen uit het verstand komen en niet bruikbaar zijn om te vernemen wat het hart fluistert. Vaders Geest zetelt niet in ons verstand,maar in onze geest, ons hart.

De weg uit de confrontatie gaat mijns inziens alleen wanneer men zich tot Hem wendt Die alle leven geeft. Want Hij antwoordt eer wij roepen.

Dat ervaren we waarschijnlijk niet direct, omdat ons verstand met opgeslagen ervaringen en ons eigen daarop gebaseerde patroon vaak in de weg zit, maar wanneer we stil worden en alles even laten liggen komt daar die zachte stille Stem, Die gedachten geeft én Leven. Wanneer we daarnaar luisteren, ervaren wij dat het ongemakkelijke afbrekende gevoel wegtrekt. En dat blijkt een vredegevende ervarng. Onder Uw vleugels is het rust bij U.

Rust bij U… Die woorden gaven mij een lied in gedachten die hier specifiek op van toepassing is, waarvan ik sommige woorden even heb veranderd:

Yah, ik kom tot U
Neem mijn hart verander mij
Als ik U ontmoet, vind ik rust bij U
Want Yah, ik heb ontdekt, dat als ik aan uw voeten ben, trots en twijfel wijken, voor de kracht van Uw liefde
Houd mij vast, laat Uw liefde stromen
Houd mij vast, heel dicht bij Uw hart
Ik voel Uw kracht, en stijg op als een arend
Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw Geest, En de kracht van Uw liefde.
Yah U nadert bij, dan kan ik Uw schoonheid zien
En Uw liefde voelen diep in mij en Yah, leer mij Uw wil, zodat ik U steeds dienen kan. En elke dag mag leven
Door de kracht van Uw liefde
Houd mij vast, laat Uw liefde stromen
Houd mij vast, heel dicht bij Uw hart
Ik voel Uw kracht, en stijg op als een arend
Dan zweef ik op de wind, gedragen…

 

 


Een reactie plaatsen

Impasse

Tussen delen van het goede nieuws en aansporen om er iets mee te gaan doen of wellicht wachten voor de juiste woorden voordat er een werkelijk zwijgen komt, is er  weleens een onderbreking met een ongemakkelijke impasse.

Niet voor of achteruit kunnen en ook niet weten welke richting de juiste is…..

Pi haChiroth..

Ik herinnerde me dat ik er al eens eerder een keer bij stilgezet was. Tussen de impasse en het teken om verder te gaan, lagen twee telefoongesprekken. Een van iemand die serieus bepaald wordt dat het menens is met de eenwording betreffende Juda en Efraim, zo letterlijk verwoord in hoofdstuk 37 van het boek Ezechiël. En het andere gesprek was er een van bemoediging omdat de Vader “overal” Zijn mensen gezet heeft, alhoewel de persoon zelf, naar mijn beleving, een vrij moeilijke pionierstaak heeft. en toch ook de toepassende toerusting krijgt.

Ik vond de notitie over Pi haChiroth vandaag in mn bestand. Het was geschreven in het jaar 2013,

Pi hachiroth (4)

Exodus 14:2 Spreek tot de kinderen Israels, dat zij wederkeren, en zich legeren voor Pi-hachiroth, tussen Migdol en tussen de zee, voor Baal-zefon; daar tegenover zult gij u legeren aan de zee. 

Pi Hachiroth Impasse