Het kan grijs en grauw worden zonder dat je daar aanleiding voor geeft. Dat het lijkt alsof je stil komt te staan en geen vreugde vindt in wat je doet of onderneemt. En daar blijft het niet bij. Het haalt je omlaag en zet je vast.

Heel veel zelfonderzoek komt op gang en daar is niets wat een klik geeft. Wat je wel ziet is oorzaak en gevolg in mensen, omstandigheden en een alsmaar groter wordende chaos, verdrietige verdwaalde mensen, die je geen hulp kan bieden. Wel een zucht naar de Verlosser.

Het is een tijd van zuchten. Lijden ook omdat je blij wil zijn, dat je weet dat je een verbondskind bent en je identiteit hebt ontdekt. Je weet et, belijdt et maar ervaart t niet in je emotie. Net of je afgesneden bent.

De vijgeboom is opgehouden te bloeien, er is geen oogst. Het is rondom leeg voor je gevoel en de wereld om je heen draait gewoon door. Frappant is dat jezelf ook van alles doet, werktuigelijk haast, maar jijzelf, je binnenste lijkt stil te staan en niet mee te komen.

Ik denk dat de Vader het doet, dat stilzetten. Dat vervagen van alles om je heen wat je aandacht had. En onderwijl in dat afgesneden gevoel, bid je, zeg je woorden, zing je liederen die je te binnen schieten, zoek je teksten op die in je gedachten komen en je hoopt dat je grond krijgt onder je geestelijke voeten, maar ervaart het niet.

Dat brengt je naar de gedachte dat je eigenlijk iets wil zoeken wat jou weer laat leven, in beweging laat komen, de vreugde weer ervaren en je beseft je afhankelijkheid, je kwetsbaar zijn.

Toch denk ik dat Abba YHVH al die kleine zaken gebruikt voor Zijn doel in Zijn Akker, Zijn kinderen, die niet in staat zijn of waren die woorden uit te spreken…of Hij wil een situatie willen veranderen, waarvoor Hij mensen inzet, die ooit oprecht hebben gezegd Hem te willen dienen.

Al zou de vijgeboom niet bloeien…al zou niemand de inzet van een dienaar opmerken en er iets mee gaan doen…al zou niemand reageren of te kennen geven een bemoediging te hebben gekregen…al zou het lijken voor niets te hebben gedeeld…

dan is het inzicht dat Hij de Bron is waar het om gaat

een verkregen inzicht!

Al zou Hij wachten te antwoorden…dan nog zal het inzicht niet verbleken, dat Hij het mag bepalen van hoe en wat.

Dat is het inzicht wat ik vanmorgen kreeg.Er kwam die diepe verbondenheid. Hij verlaat niet. Nooit!

Hij zendt uit, Hij rust toe, zorgt voor vernieuwing na vruchteloos werken op harde grond.

Loslaten is vaak losscheuren.

Bij loslaten lijkt het alsof alles onvrijwillig uit handen genomen wordt, maar zijn oprechte discipelen vergeten dat zij de makkelijke oplossing niet zoeken,maar een veel betere verlossing verwachten?

Dan nodigt Abba YHVH uit tot een vrije val. Naar een dieper level voor een hogere opbrengst, die Hij innen mag.

Al zou de vijgeboom niet bloeien…

nochtans..

In het onverwachtse moment van besef niet voor of achteruit te kunnen, terwijl de aanloop nauwelijks opgemerkt werd, was daar zoeken naar een eerder verkregen inzicht, maar die kwam niet naar voren. Abba wil een nieuw inzicht geven op een andere manier, terwijl Hij ons onderwijl reinigt. Het gaat samen op.

Afsterven en opbouwen om bruikbaar te blijven voor Zijn dienst.

Zijn wij bereid als Hij roept op een manier die bij nader inzien iets ongemakkelijks van ons vraagt?

Met Zijn Hulp die ter beschikking staat, zal het lukken.

Hij geeft er iets voor terug.

Ruimte en vernieuwing.

Hab 3:17  Alhoewel de vijgeboom niet bloeien zal, en geen vrucht aan den wijnstok zijn zal, dat het werk des olijfbooms liegen zal, en de velden geen spijze voortbrengen; dat men de kudde uit de kooi afscheuren zal, en dat er geen rund in de stallingen wezen zal; 
Hab 3:18  Zo zal ik nochtans in YHVH van vreugde opspringen, ik zal mij verheugen in den God mijns heils (Yah Die redt/verlost). 
Hab 3:19  Elohim YHVH is mijn Sterkte; en Hij zal mijn voeten maken als der hinden, en Hij zal mij doen treden op mijn hoogten. Voor den opperzangmeester op mijn Neginoth. 

@Hadassah