Tegenhetlicht

Terug naar de Oude paden


Een reactie plaatsen

Suffering because of Him

Abba YHVH is making us whole.

The old path where we find shalom and rest was far away,but now we are on the way back. During our walk we find rest and shalom on shabbat… Is not the psalm of 84 saying that we walk from strenght to strength? That means that in between there is something else.

Often I heard from people that their expectations do have high intension to meet others in the so to speak Hebrew Movement for deeper friendship, bút many of them experience confusion, rejection and more of certain sad experiences.

It seems the Father allows this for a blessed reason. This reason we mostly don’t see in the beginning, but longer on the way we begin to realize He will be blessed when we suffer because of Yeshua.

There is a season on the way back where mostly all our ( not only spiritual but also practical)  desires, longings, received blessings seem to disappear from us, one by one…And we pray, try to keep it, try to be satisfy, try everything…but we feel ourselves loosers, sinners and at the end we feel we cannot do something. The best result is surrender to Him Who gave us  life…

Job 1:21 And said, Naked came I out of my mother’s womb, and naked shall I return thither: YHVH gave, and YHVH hath taken away; blessed be the name of YHVH

This is not because He want to leave us. Nót at áll!! He loves us so much, we can’t imagine how deep His love is for us! Can we?  We only need to think of Yeshua Who came to earth to redeem us…He allows this because He will give us positions in His household to help and lead others to show them the blessed and best way to walk. In everything we are able to surrender to Him we will become more empty so that He can fill us with more of Him.

In this purifying period where all our emotions, possibilities, desires, blessings seem to be taken from us and we can’t keep shalom in our hearts like before, He is in control to give us back more than we can imagine…

We are His servants, we have asked Him to be His servants and He is teaching us in the School of Life for His purpose.

Hebr 12: 11 “Now no chastening for the present seemeth to be joyous, but grievous: nevertheless afterward it yieldeth the peaceable fruit of righteousness unto them which are exercised thereby.
12 Wherefore lift up the hands which hang down, and the feeble knees;
13 And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed.

And in between of this process He is testing us what we will do when we see things the Father really is upset for. How will we handle when we are in deep sorrow because of our process in surrendering to Him. Will we be passive or will we be act like a good servant will do? Are we afraid friends will reject us when we warn them with sadness and compassion in our hearts for them? Or are we dedicated to our Maker and Husband to act in transparant love ( there are several acts of love) no matter what will happen to us?

He is the Alpha and Omega, Our King and Our Redeemer. He is longing for servants who are dedicated to Him.

Hebr. 11 is the chapter about faith. Practical acts and facts because of an inner solid knowledge.

Hebr.13 Let us go forth therefore unto him without the camp, bearing his reproach.

Le 20:7 Sanctify yourselves therefore, and be ye holy: for I  YHVH your Elohim.

I am waiting for Him living a life, knowing Who He is and that’s the best I can put my eyes on.

Thank you Abba for your compassion and love to your chosen ones. All the honour to You!

 

 


1 reactie

DNA-Vastgestelde Natuurlijke Voorouders

Zeer recentelijk ontvingen we een schrijven van Ephraim en Rimona Frank wat zo de moeite waard bleek om deze in onze Nederlandse taal proberen over te zetten, vanwege de actualiteit ervan. Onderaan het artikel vermeld ik de link.

Van harte aanbevolen!

 

DNA- Vastgestelde Natuurlijke Voorouders

Eind april woonde ik (Ephraim) een dagconferentie van COI (Commonwealth of Israel) bij en opnieuw voor Shavuoth woonden Rimona en ik samen de eerste dag van een andere conferentie van COI in Jeruzalem bij.Deze twee conferenties, specifiek de laatste, beweerden zich te concentreren op de verzoening tussen de twee huizen Juda en Efraïm.

Omdat we niet alledrie dagen deelnamen, kregen we alleen een gedeeltelijke impressie van wat we gezien hadden als een soort algemene overeenstemming tussen de Joodse (orthodoxe) mensen over deze verzoening.

Naast deze gebeurtenissen, waar ik aan andere dialogen ben blootgesteld en aan sommige heb deelgenomen, is mijn indruk dat in grote lijn  de “broeders Juda” (orthodoxe) niet echt overtuigd zijn, ze zijn eigenlijk zeer sceptisch en in sommige gevallen cynisch,

In feite lijkt het erop, dat wanneer men de Judaistische regels (via bekering tot het Judaisme) niet practiseert, men als Efraim volledig uitgesloten is als deel van Israel te zijn. De Israelitische identiteit volgens bijbelse parameters wordt door de meerderheid van deze orthodoxe mensen niet echt in aanmerking genomen.

En dus, wie zijn de Efraimieten in het licht van deze situatie? Wat moet het juiste antwoord zijn? Wel, een van de sprekers, in de bovengenoemde conferentie, maakte een opmerking over degenen die zich “probeerde dichterbij de joden te trekken” dat zij “aan een identiteitscrisis lijden” maw dat zij niet werkelijk  weten wie zij zijn en daarom op zoek zijn naar hun identiteit. .

In sommige opzichten had de spreker gelijk. Terwijl de Joden geen probleem hebben om met volle overtuiging aan te geven dat zij direct afstammen van Abraham, Izaäk en Jacob, is dit niet het geval in het Efraïmkamp.

 “Maar we hebben geen bewijs van onze fysieke afstamming naar Abraham” zeggen velen.

Wel, welk bewijs heeft enig Joods persoon voor zover, zo’n soort link dan met zijn of haar naaste,familie?

Schetst de Schrift ons niet de laatste dag van Efraïm’s terugkeer naast vele andere relevante profetieën, de woorden van Yeshua en specifiek Zijn gelijkenissen en de afschriften van de apostelen in hun brieven?

Past u in de beschrijving van het Efraïm/Israel portret? Als het u beschrijft, waar zit het probleem in geloof en omarming van het Woord en het zeker “eigen maken” van uw Israel identiteit, op een lijn met Juda’s identiteit as Israelieten?  Mijn veronderstelling is dat een onwrikbaar en stevig identiteitskenmerk van groot belang zal zijn bij toekomstige dialogen met het Joodse volk.

Voor deze reden ben ik al jaren aan het proberen de schriftuurlijke feiten toe te lichten vanwege de uiterst belangrijke kwestie. Hebben Efraimieten enige geboortebewijzen die hen als het zaad van Israël identificeren?

Het wordt tijd dat wij niet meer dubbelzinnig blijven over YHVH’s keuze en oproep. Recentelijk heb ik twee artikelen over dit onderwerp gepubliceerd:

http://uruhaeevrim.blogspot.co.il/2017/06/the-law-of-sowing-and-reaping.htmlhttp://uruhaeevrim.blogspot.co.il/2017/06/called-chosen-and-predestined.html

In deze artikelen werkte ik sommige voorbeelden vanuit het Nieuwe Testament uit. Maar hieronder zijn twee meer interessantere prototypes vanuit de Torah.

U bent zeker bekend met het bekende gezegde: “het bewijs van de pudding is in het eten ervan”. Menigmaal “malen” we op schriftuurlijke woorden en nemen niet de tijd om het voedsel volledig fijn te maken, wat we zouden moeten doen om van de aroma en de smaak te genieten. Malen of fijn maken staat bekend als het begin van een goede vertering: “Hoe zoet zijn Uw redenen mijn gehemelte geweest, meer dan honig mijn mond! Uit Uw bevelen krijg ik verstand, daarom haat ik alle leugenpaden”.(Psalm 119:103-104) “Teth. Smaakt en ziet, dat YHVH goed is; welgelukzalig is de man, die op Hem betrouwt”(Psalm 34:8)

YHVH’s Woord bevat recepten met gevarieerde ingrediënten en wanneer alles nauwkeurig wordt afgemeten en goed door elkaar gemengd, produceren zij smakelijke maaltijden. Menige niet-Joodse gelovige in het evangelie van het Koninkrijk (van rechtvaardigheid) heeft het “goede” en de “heelheid” geproefd van hun ontdekking over hun verloren Israel identiteit. Maar hoe is dat bewezen? Het bewijs moet in de Schriften te vinden zijn. Wanneer we dat bewijs  vinden, dan opent dat ons begrip naar ons DNA, aangeduid als “Vastgestelde Natuurlijke Voorouders” van de voorvaders. Het zaad van Israel dat uit de lendenen van Abraham, Izaäk en Jacob voortkwam kan niet gemixt zijn met elkaar. Het is het enige mannelijke sperma dat het leven van de voorvaders draagt en in het geval van Israel is het ook de drager van het gezalfde Woord van Elohim’s verbonden, beloften en profetiën (positief en negatief)

De Parashot die komende week komen zijn die van Matot en Masaéy. Zij zijn de twee laastste boeken van Numeri. Terwijl ik deze door nam, werd ik getroffen door twee zeer duidelijke principes die illustreren hoe YHVH het natuurlijke zaaien van het zaad volbrengt, totdat het de volheid van de natiën wordt. (Genesis 48:19; Romeinen 11:25) De Vader verlangt dat we deze meest belangrijke waarheid begrijpen betreffende de overeenstemming van het “zaad” zodat het leven van de Partiarchen (Voorvaders) erin zit. Hij heeft het gezaaid op de aarde, terwijl Yeshua Zijn Zoon de vruchten ervan in zijn graanschuur van glorie brengt.

In de Parashat Matot lezen we: “En zij streden tegen de Midianieten, gelijk als YHVH Mozes geboden had, en zij doodden al wat mannelijk was”… “17 Nu dan, doodt al wat mannelijk is onder de kinderkens; en doodt alle vrouw, die door bijligging des mans een man bekend heeft. 18  Doch al de kinderen van vrouwelijk geslacht, die de bijligging des mans niet bekend hebben, laat voor ulieden leven” (Numeri 31:7, 17-18). Heeft YHVH Israël gevraagd om deze daden te verrichten, omdat Hij wreed en onbarmhartig is, of is er een mysterie verborgen in de lenden van een vader?

Levi wordt immers gezegd dat hij tiende aan Malchizedek heeft betaald, terwijl hij nog in de lenden van Abraham is (Hebreeën 7: 9-10). En hoe kon Daniël en Nehemia de zonden van hun voorvaders belijden? Begrijpen ze dat hun leven één was met het enige zaad van Israël in het verleden? Is dit waarom de schrijvers van de Schrift geen gebruik maken van de term grootvader of overgrootvader, maar gewoon “vader”, “onze vader Abraham” of “uw / onze voorvaders”?

En dus zouden de Midianietische maagden, waarover hier gesproken wordt, net als Israëlische kinderen, net als Zippora, de vrouw van Mozes of Rut, de Moabitische,, eenvoudigweg leven hebben gegeven. De kinderen die uit deze vrouwen geboren werden, waren geen hybriden, “Medio-Isrealites”, zij waren zuivere Israëlieten die behoren tot de voorouderlijke stam van hun Israëlische vaderen.

Toen YHVH Zijn volk Israel verstrooide in de natiën, zouden de mannen dikwijls de lokaal wonende vrouwen trouwen. Maar de indentiteit van hun nakomelingen die hun vaders bepaalden, zou het Israelische zaad hebben voortgezet (verdergedragen)

De volgende hap om op te kauwen vindt men in Parashat Masa’ey ( net als in deze Shabbat’s Parashat Pinchas) en deze bevat de geschiedenis over Zelophehad’s vijf dochters die de erfenis van hun vader eisen betreffende de landerijen die aan hun voorvader Manasse, zoon van Joseph, toegekend zijn. Laten we eens kijken naar de gehele passage, gezien het feit dat Zelophehad geen zonen had was een grote zorg voor de oudsten van Manasse.: “3  Wanneer zij een van de zonen der andere stammen van de kinderen Israels tot vrouwen zouden worden, zo zou haar erfenis van de erfenis onzer vaderen afgetrokken worden, en toegedaan tot de erfenis van dien stam, aan welken zij geworden zouden; alzo zou van het lot onzer erfenis worden afgetrokken. 4  Als ook de kinderen Israels een jubeljaar zullen hebben, zo zou haar erfenis toegedaan zijn tot de erfenis van dien stam, aan welken zij zouden geworden zijn; alzo zou haar erfenis van de erfenis van den stam onzer vaderen afgetrokken worden (Numeri 36:3, 4). De bovenstaande Schriftwoorden spreken voor zichzelf. De erfenis gaat altijd van vader op zoon (net zoals de identiteit).

Is dit waarom YHVH in de eerste plaats de naties in het aantal stammen van Israël heeft verdeeld? Heeft dit iets te maken met het eigendom van de aarde?

“Toen de Allerhoogste aan de volken de erfenis uitdeelde, toen Hij Adams kinderen vaneen scheidde, heeft Hij de landpalen der volken gesteld naar het getal der kinderen Israels. 9  Want YHVH’s deel is Zijn volk, Jakob is het snoer Zijner erve.(Deut.32:8,9)

Laten we nu nog een hapje nemen. Of anders gezegd, laten we een ander aspect van YHVH’s verborgen strategie onderzoeken om ervoor te zorgen dat Abraham, Isak en Jacob de wereld op een zeer unieke manier, zoals door Isaiah verkondigd, erven: ” In het toekomende zal Jakob wortelen schieten, Israel zal bloeien en groeien; en zij zullen de wereld met inkomsten vervullen. “(Jesaja 27: 6). Wat voor soort vrucht? Het geloof-producerende vrucht van de gerechtigheid.

Zou het kunnen zijn dat het zo is hoe YHVH de aarde wil vullen met Zijn glorie?“Maar nu, alzo zegt YHVH, uw Schepper, o Jakob! en uw Formeerder, o Israel! vrees niet, want Ik heb u verlost; Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn”…” Een ieder, die naar Mijn Naam genoemd is, en dien Ik geschapen heb tot Mijn eer, dien Ik geformeerd heb, dien Ik ook gemaakt heb”(Jesaja 43:1,7)

“Daarom zegt YHVH, Die Abraham verlost heeft, tot het huis van Jakob alzo: Jakob zal nu niet meer beschaamd worden, en nu zal zijn aangezicht niet meer bleek worden; 23  Want als hij zijn kinderen, het werk Mijner handen, zien zal in het midden van hen, zullen zij Mijn Naam heiligen; en zij zullen den Heilige Jakobs heiligen, en den God van Israel vrezen.( Jesaja 29:22-23)

De Almachtige weet wie wie is. Hij weet wie Jacob en Israël zijn in het veld van deze wereld , zoals een boer het verschil tussen tarwe en rijst kent. Hij weet ook welk zaad / leven het ‘geloofsleven’ van Abraham heeft en wie Hij uit een dode baarmoeder heeft uitgeroepen (Isak en zijn nakomeling). Hij weet zelfs uitwelke Israëlische stam w e vandaan komen. Hij koos ervoor om dit bijzonder specifieke zaad in alle naties te zaaien, zodat zij door dit geloof de vrucht van gerechtigheid zullen dragen en deze naties en de wereld erven. De Schepper hoeft geen nieuw idee op te doen omdat Hij het al in de Tuin van Eden heeft gevestigd. Door de geschiedenis zet hij alleen mannen en vrouwen van Zijn keuze samen om de missie te vervullen en Zijn doelen te vervullen. Hij deed  dit zelfs onder de neus van de goden van deze wereld (zoals Jakob deed bij Laban’s schapen, zie Genesis 30).

 “Zingt met vreugde, gij hemelen! want YHVH heeft het gedaan; juicht, gij benedenste delen der aarde! gij bergen! maakt een groot gedreun met vreugdegezang, gij bossen, en alle geboomte daarin! Want YHVH heeft Jakob verlost, en Zich heerlijk gemaakt in Israel.”( Jesaja 44:23)

Geloofd zij YHVH Elohim, de Elohim Israels, Die alleen wonderen doet. 19  En geloofd zij de Naam Zijner heerlijkheid tot in eeuwigheid; en de ganse aarde worde met Zijn heerlijkheid vervuld. Amen, ja, amen. 20  De gebeden van David, den zoon van Isai, hebben een einde.”Psalm 72:18-19)

http://uruhaeevrim.blogspot.nl/2017/07/dna-determined-natural-ancestry.html

 HadassahWD


1 reactie

Van voorportaal naar podium brengen

Onlangs kwam mij de droom in gedachten die een zus in Yeshua me jaren geleden vertelde. Een vriendin van haar had gedroomd dat een lammetje in het voorportaal van het gebouw lag waar mensen samenkwamen om het Woord te horen. Het betrof de messiaanse gemeenschap in de US én de droom was járen geleden gedroomd. Het lammetje lag daar en alle mensen liepen er langs of sprongen erover heen en spoedden zich naar het podium alwaar de leiders van de betreffende gemeente klaarstonden om hun uitleg te geven over het onderwerp van die dag. De betekenis van de droom was dat Yeshua van het podium naar het voorportaal van het gebouw was verdrongen. De droom was een waarschuwing.

Nu we heden ten dage een tendens zien groeien dat wijsheid van mensen meer ruimte en aandacht gaat krijgen dan Yeshua, Die ons redde en ons onze identiteit teruggaf, heb ik en anderen met mij, in de wandelgangen gemerkt dat er onrust gaat groeien en die onrust geeft aan dat bepaald onderwijs gaat wringen.

De rechtmatige plaats van het lammetje is bezig te verdwijnen en dat is geen goede zaak. Wijsheid van mensen wordt of onwetend of anderszijds veel meer benoemd dan het werk van Yeshua.

Yeshua benoemen is iets anders dan Hem de plaats geven Die Hem toekomt en de diepte van Zijn boodschap door studie en aandacht te gaan doorgonden.

Het is zoals ik onlangs een geliefde broeder in Yeshua uit Israel hoorde zeggen dat Efraïm, de gelovigen uit de volkeren in een identiteitscrisis lijken te zitten. Veel van hen kennen hun identiteit niet ten volle en denken dat zij zaken van andere mensen moeten adopteren zodat zij herkenbaar zullen zijn en Yudah de eer kunnen geven die zij toekomen. Dit heeft niets met ruimte en tolerantie te maken, want die is er wel bij de ander. Het heeft met hartsgesteldheid te maken en zelfkennis.

We komen uit een pauselijk systeem waarin we geleerd zijn dat de ander, die voor staat en geleerd heeft, het wel weet. Van die slaafse afhankelijkheid moeten we ontgiften. Dat is iets anders dan iemand de plaats geven die hij of zij overeenkomstig het Woord van YHVH gekregen heeft.

Zelf heb ik uit de mond van diverse mensen woonachtig in Israel horen zeggen dat zij geen achting hebben als wij uit de volkeren hen naar de mond gaan praten. Zij geven er de voorkeur aan dat wij met Yeshua tot volle wasdom komen. Zij zoeken vriendschap met mensen die hun identiteit weten, eruit handelen en hen gelijkwaardig te woord willen staan. In het middenoosten heeft men er meer dan wij in het westen oog voor of wij iets uit relatie of religie doen.

Wij hebben een belangrijke taak in het hele herstelgebeuren.Yudah heeft de koningsstaf en wij de priestertaak. Koningen en priesters. ( Gen 49:10; Op.1:6).Ik hoorde onlangs een Israelische inwoonster dringend vragen of wij uit de volkeren alstublieft zouden volharden om te blijven bidden.

Wanneer wij ons toe gaan voegen aan Yudah zijn wij hun metgezellen en vallen wij onder de condities die aan hen zijn toegeschreven. Abba YHVH heeft op een punt van de tijd Zijn Geest van Heiligheid in beweging gezet om uit de volkeren een volk op te wekken wat eerst Lo-Ammi was en nu Ammi mag worden. Dat kon alleen door het belangeloze verlossingswerk van Yeshua. Wanneer dat Ammi op zijn voeten gaat staan en de identiteit aanvaardt die het ter beschikking staat,valt het onder de condities die voor Efraïm/Israel ter beschikking staan en  kan Yudah tot zijn volledige doel komen. Als wij hen geheel toe zouden vallen zou er van twee volken die zich mogen gaan herenigen geen sprake zijn en kan Yeshua niet terug komen.

Belangrijk is t daarom dat wij allereerst gaan beseffen welke plaats wij Yeshua in onze geloofsbeleving hebben gegeven. Het is door Zijn Geest van Heiligheid dat ons alles geopenbaard gaat worden wat Hij ons geleerd heeft. Wanneer Yeshua hulde gebracht wordt en in het centrum van ons leven staat, zullen wij volkomen toegerust gaan worden en de wereld het openbaar worden daarvan te Zijner tijd en spoedig gaan zien.

Spreuken 9:10 Diep ontzag voor YHVH; Spreuken 14:26; Hand.9:31; Gal.5:1;

En de vrede YHVH’s, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw zinnen bewaren in Yeshua ha Masshiach- Phl 4:7

Beproef alstublieft mijn woorden, shalom!